Danıştay 13. Daire E.2022/2597 K.2024/771

Dava konusu istem: ".... Mahallesi, ... Bulvarı, No:... Afyonkarahisar" adresinde bayilik lisansıyla faaliyet gösteren davacı şirket tarafından, dağıtıcısı haricinde akaryakıt ikmali yaptığı gerekçesiyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 153.225,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının sahibi olduğu akaryakıt istasyonunun 09/06/2020 tarihinde 5419 litre motorin dolumu yaptığı, aynı tarihte stok miktarları arasında 5419 litre farkın oluştuğu, fakat bu farka ilişkin dağıtıcı tarafından düzenlenen herhangi bir faturanın bulunmadığının tespit edildiği anlaşıldığından, söz konusu eylemin karşılığı olarak 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 153.225,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; ... tarih ve ... sayılı Başkanlık Oluru ile davacı şirket hakkında doğrudan soruşturma açılmasına karar verildiği ve ... tarih ve ... sayılı soruşturma raporunun hazırlandığı, bilahare Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı'nın ... tarih ve E-... sayılı yazısıyla davacıdan savunmasının istendiği, bu yazının davacı şirketin bilinen adresine tebligata çıkarıldığı,

12/01/2021 tarihli tebliğ mazbatasına davacı şirketin yetkilisinin iş yerinde bulunmadığı veya tebligatı alacak durumda olmadığı yolunda herhangi bir kayıt düşülmeden, tebliğ evrakının işçisi ... imzasına tebliğ edildiğinin belirtildiği ve bunun üzerine yasal süresi içerisinde yazılı savunma dilekçesi verilmediği kabul edilerek dava konusu işlemin tesis edildiği,

Dava konusu Kurul kararı alınmadan önce usulüne uygun şekilde savunma istem yazısının tebliğ edilmesinin gerektiği, memur veya müstahdemlere yapılacak tebligatlarda 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinin açık hükmü uyarınca tebligatın muhatabın iş yerinde bulunamaması nedeniyle bu kişilere yapıldığının açık bir şekilde belirtilmesinin zorunlu olduğu, davalı idarece savunma istem yazısının usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmediği ve tebligat işlemlerinin usulüne uygun olarak yaptırılmamasının da savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu anlaşıldığından, savunma istem yazısının usule aykırı olarak tebliğ edilmesi nedeniyle idarî para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki Mahkeme kararında hukukî isabet bulunmadığından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, savunma istem yazısının ve soruşturma raporunun davacı şirket yetkilisinin orada bulunmaması nedeniyle iş yerinin daimi çalışanına 12/01/2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, tebliğ mazbatasında işçinin adının ve soyadının tam olarak yer aldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.