Danıştay 13. Daire E.2022/2676 K.2023/2483

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "... TV'' logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 20/04/2015-22/04/2015 tarihleri arasında yapılan yayınlar nedeniyle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinin 2. fıkrasının ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 32. maddesinin 6. fıkrası uyarınca "lisans türüne uygun yayın yapması ya da lisans türünü değiştirmesi" gerektiği konusunda uyarılmasına; 10. maddenin 4. fıkrasının tekraren ihlâl edildiğinden bahisle de 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 13.601,00 TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Üst Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 28/01/2021 tarih ve E:2016/2747, K:2021/348 sayılı kısmen onama (uyarı yaptırımı yönünden), kısmen bozma (idarî para cezası yönünden) kararına uyularak bozulan kısım yönünden verilen kararda; davalı idare tarafından 31/03/2021 tarihli karar düzeltme dilekçesinin eki niteliğinde dosyaya ibraz edilen belgelerin, uyuşmazlık konusu idari para cezasının verilmesinde tekerrüre esas alınan ''uyarı'' işleminin tebliğine ilişkin olduğu, söz konusu tebligatın 16/01/2012 tarihinde davacı şirketin aynı yerde çalışanı ''…'' adına yapıldığı,

ancak, tebligatın hangi sebeple bu kişiye yapıldığına ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, ilgili mevzuat hükümleri gereğince; hükmî şahıslara yapılacak tebligatın öncelikle hükmî şahsın yetkilisine yapılması, yetkili kişinin bulunmaması veya evrakı alacak durumda olmaması hâlinde ise memur ve müstahdemlerine tebligat yapılması gerektiği, kaldı ki bu durumda dahi memur ve müstahdemlere yapılacak tebligatta, tüzel kişiliğin yetkilisinin iş yerinde bulunamaması nedeniyle tebligatın bu kişilere yapıldığının açık bir şekilde belirtilmesinin zorunlu olması kuralı karşısında anılan tebligatın usulsüz bir şekilde yapıldığı,

tekerrüre esas alınan uyarı cezası usulüne uygun tebliğ edilmediğinden, davacı şirkete verilen idari para cezasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tebliğin usulüne uygun yapıldığı, çalışanların daimi çalışan olup olmadığının araştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tebliğ yapılacak kimsenin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması, bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması ve çalışan olduğunu beyan etmesinin yeterli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.