Danıştay 13. Daire E.2022/3096 K.2023/3436

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait istasyonda 08/03/2013 tarihinde yapılan denetim sonucunda; ulusal marker seviyesi geçersiz ve teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt bulunduğundan bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 175.833,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin 04/09/2012 tarihinde. Mah.,. Sok.,. İş Merkezi, K:… ,No:.

Trabzon adresi merkez gösterilmek suretiyle kurulduğu ve bu hususun 12/09/2012 tarih ve 8151 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gaztesinde ilan edildiği, 10/01/2013 tarihli yönetim kurulu kararı ile akaryakıt satış istasyonu işletmek amacıyla şube açılmasına karar verildiği, 23/01/2013 tarih ve 1102 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği, bu maksatla. Mahallesi, (.

Osb) … nolu Cad., No:… …/… adresinde bulunan akaryakıt istasyonunun 18/02/2013 tarihinden itibaren başlamak üzere 3 yıl süreyle kiralandığı, sonrasında şube açılışına ilişkin Maliye Bakanlığı yoklama memurlarınca işe başlama tarihi 19/02/2013 belirtilmek suretiyle 20/02/2013 tarihli yoklama fişinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, her ne kadar, davacı şirket tarafından, denetimin yapıldığı akaryakıt istasyonunun kiralanmasına yönelik kira sözleşmesinde kiraya veren şirkete taşınması için 31/03/2013 tarihine kadar mühlet verildiği,

bu nedenle 08/03/2013 tarihinde yapılan denetim sonucu ulusal marker seviyesinin geçersiz ve teknik düzenlemelere aykırılığı tespit edilen akaryakıt numunesinin kiraya veren şirkete ait olduğu iddia edilmişse de, yukarıda yer verilen tespitlerle birlikte davacı şirketin denetimin yapıldığı 08/03/2013 tarihinden önce Maliye Bakanlığı yoklama memurlarınca düzenlenen yoklama fişine istinaden 19/02/2013 tarihi itibariyle anılan adreste şube olarak faaliyete başladığı anlaşıldığından bu iddiasına itibar edilmediği, bu durumda;

denetim tarihi itibariyle anılan adreste şube olarak faaliyet gösteren davacı şirket hakkında, ulusal marker seviyesi geçersiz ve teknik düzenlemelere uygun olmayan akaryakıt bulunduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca ve anılan maddenin dördüncü fıkrası hükmü göz önünde bulundurularak idarî para cezası verilmesine ilişkin davaya konu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; davacıya ait akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde alınan motorin numunesinin analizi sonucu Karadeniz Teknik Üniversitesi Yakıt Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen motorin analiz raporunda, numunenin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu, bunun yanında yalnızca kükürt parametresi yönünden teknik düzenlemelere aykırı olduğunun tespit edildiği, bu tespit üzerine davacıya ulusal marker seviyesi geçersiz ve teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt ikmâl ettiği gerekçesiyle dava konusu idarî para cezasının verildiği;

benzer bir uyuşmazlıkta Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin E:2010/1066 sayılı dava dosyasında yapılan 28/01/2014 tarihli ara kararı ile kükürt oranının akaryakıtın üretim aşamasından sonra, bayi tarafından akaryakıta herhangi bir madde eklenerek değiştirilebilecek bir özellik olup olmadığının ve bütün diğer parametreler sınır değerlere uygun tutulmak suretiyle sadece kükürt parametresinin sonradan müdahale ile değiştirilmesinin teknik olarak mümkün olup olmadığının sorularak konuya ilişkin tüm bilgi ve belgelerin istenilmesine karar verildiği;

ara kararına cevaben gönderilen TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Enerji Enstitüsü'nün 28/03/2014 tarihli yazısında, diğer parametreler sınır değerlere uygun tutulmak suretiyle sadece kükürt parametresinin sonradan müdahale ile değiştirilmesinin teknik olarak mümkün olmadığının bildirildiği,

akredite laboratuvar tarafından verilen görüş uyarınca akaryakıtın yalnızca "kükürt" parametresinin teknik düzenlemelere aykırı olmasının, diğer parametrelerin tamamının kriterlere uygun bulunması karşısında, davacı şirketin teknik düzenlemelere uygun olmayan akaryakıt ikmâl ettiğini göstermeyeceği, bu itibarla, analize tâbi tutulan akaryakıt numunesinin ulusal marker seviyesi geçersiz çıkmasına karşın 5015 sayılı Kanun'un 18. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca işlem tesis edilebilmesi için gerekli olan,

teknik düzenlemelere aykırılık ve ulusal marker seviyesinin geçersizliği şartlarının bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nden alınan görüşü uyarınca akaryakıta sonradan yapılan müdahalenin tek bir parametrede de değişikliğe neden olabileceği, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edilen akaryakıtın kendilerine ait olmadığı, davalı tarafça yapılan temyiz itirazları hukukî dayanağı bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." düzenlemesi bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.