Danıştay 13. Daire E.2022/3493 K.2023/4780

Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Kurulu VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU: … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşu tarafından, Van il merkezine yönelik 100.6 MHz frekansından "… FM" çağrı işaretiyle izinsiz radyo yayını yapıldığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca izinsiz yayının durdurulması yönünde uyarılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemle bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.

1995 yılında yayıncı kuruluşun fiilen yayın yaptığı yerleşim yerlerine ilişkin Üst Kurul tarafından yapılan bir tespitin bulunmadığı, kuruluşun 10/03/1995 tarihinde fiili olarak yayında olduğuna dair bilgi-belgeye rastlanılmamakla birlikte kuruluşun 21/11/1996 tarihinde Üst Kurul'a göndermiş olduğu evrakta aktif verici cihazı kullanmadığının beyan edildiği, 18/02/1998 tarihinde Üst Kurul'a gönderilen aktif yayın yapılan yerler listesinde Van İl merkezinin bulunmadığı,

kuruluşun 1995 yılından 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 03/03/2011 tarihine kadar olan döneme ilişkin 21/06/2002, 17/03/2003 ve 20/09/2005 tarihli aktif verici listelerinde Van İl merkezine yönelik bir bildirim bulunmadığı, 1995 yılından sonra faaliyette olup daha sonra yayınına ara verdiği bir yerleşim yeri bulunmadığı,

Radyo ve Televizyon Kuruluşlarına Kanal veya Frekans Tahsisi Şartları ve Bunlara İlişkin İhale Usulleri ile Yayın Lisansı ve İzni Yönetmeliği'nin 22/01/2003 tarih ve 25001 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değiştirilmesiyle birlikte yayıncı kuruluşların yayın alanlarını genişletebilmesine imkân tanındığı, anılan Yönetmeliğin Danıştay Onuncu Dairesi'nin 24/05/2005 tarih ve E:2005/5054, K:2005/2729 sayılı kararı ile iptal edildiğinden bahisle hiçbir yayıncı kuruluşa yayın izni verilmediği,

3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi ile 12. maddesi kapsamında karasal ortamda radyo yayını yapan yayın kuruluşlarından frekans kullanım bedeli alınmasını öngören ve 02/03/2006 tarih ve 26096 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Radyo ve Televizyon Kuruluşlarına Kanal veya Frekans Tahsisi Şartları ve Bunlara İlişkin İhale Usulleri ile Yayın Lisansı ve İzni Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik uyarınca medya hizmet sağlayıcı kuruluşların bildirimlerine istinaden 2006 yılı Kanal/Frekans Yıllık Geçici Kullanım Bedelinin Kanun'un Üst Kurul'a vermiş olduğu yetki çerçevesinde,

kamu malı olan frekans spektrumunun fiilen kullanılması karşılığı alınacak bir bedel olarak belirlendiği ve tahsil edildiği, davacı kuruluşun 20/09/2005 tarihinde yaptığı bildirime istinaden radyo yayın faaliyetinde bulunduğu 22 adet yerleşim yeri için Üst Kurul tarafından izin verildiği ve bu yerleşim yerlerine dair 2006 yılı kanal/frekans yıllık geçici kullanım bedeli tahakkuk ettirildiği, bu yerleşim yerleri arasında Van il merkezinin yer almadığı,

6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 03/03/2011 tarihinde Üst Kurul kayıtlarına göre yayın hakkı olan kuruluşların Kurul tarafından izin verilen yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla bu tarihten itibaren yayınlarına devam ettiği ve frekans kullanım ücretlerinin de bu kayıtlar doğrultusunda tahsil edildiğinin anlaşıldığı,

Bu durumda, davacı şirketin yayın izninin olmadığı Van İl merkezine yönelik 100.6 MHz frekansından "JOYTÜRK FM" çağrı işaretiyle yaptığı radyo yayınını durdurması yönünde uyarılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Üst Kurul tarafından yayıncı kuruluşlara Kanun'un belirlediği anlamda bugüne kadar verilmiş bir yayın lisansı bulunmadığı, bu nedenle tüm yayıncı radyo ve televizyon kuruluşları yasanın aradığı anlamda bir “yayın lisansı” olmaksızın faaliyetlerini sürdürdüğü, bu kuruluşlar “yayın lisansına” sahip olamamakla birlikte 1995 yılında çıkarılan mevzuat gereğince yaptıkları bildirim doğrultusunda “yayın hakkına” sahip bulunduğu, Üst Kurul'a başvuru süresi kapsamında, karasal ortamdan ulusal (R1) yayın lisans müracaatında bulunan kuruluşlarının da 1995 yılında bildirimde bulunduğu lokasyonlarda yayın yaptığı, dolayısıyla 1995 yılından bu yana Van il merkezinde yayın hakkı bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı kuruluşun yayın yapacağı yerleşim birimlerine yönelik bildirimde bulunmasının yeterli olmadığı, izin usulünde, izin verilmedikçe ilgili kişinin o faaliyeti yapamayacağı, zira mülga 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun ve 6112 sayılı Kanun'un bu konuda izin usulünü belirlediği, bildirim usulüne yer vermediği, bu bağlamda Üst Kurul'ca davacı kuruluşa Van il merkezine yönelik yayın yapması hususunda verilmiş bir izin bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.