Danıştay 13. Daire E.2022/3842 K.2023/2787

Dava konusu istem: "…" adresinde faaliyet gösteren davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt bulunduğundan bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca istasyondaki tüm piyasa faaliyetlerinin durdurulmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile … tarih ve … sayılı mühürleme tutanağının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda Siirt KOM Şube Müdürlüğü ekiplerince yapılan denetim sırasında alınan numunelerin analizi sonucunda ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğunun TÜBİTAK MAM raporuyla tespit edildiği dikkate alındığında,

5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca işlem yapılmasının Siirt Emniyet Müdürlüğü'nden istenilmesine ilişkin Denetim Dairesi Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işlemi ile bu işleme istinaden gerçekleştirilen istasyonun mühürlenmesine ilişkin … tarih ve … sayılı mühürleme tutanağının 5015 sayılı Kanun'un verdiği yetki uyarınca, yetkili makam tarafından çıkarılan Yönetmeliğe dayalı olarak tesis edilen işlemler olduğundan, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda. Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin bozma kararında, numunenin ulusal marker seviyesinin geçersiz çıkması üzerine davacı şirket yetkilisi hakkında Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçlamasıyla ceza davası açıldığı, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen … tarih E:…, K:… sayılı kararla davacı şirket yetkilisinin Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3. maddesinin 11. fıkrasına muhalefet suçundan mahkumiyetine hükmedildiğinin belirtildiğinin görüldüğü açıklaması eklenmek suretiyle istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 4 numaralı tankerden numune alınmasının hukuka aykırı olduğu, tankerin uzun süredir kullanılmadığı, içindeki akaryakıtın da numune alındığı sırada uzun zamandır beklemiş halde olduğu, atıl halde bulunan ve ticari faaliyette kullanılmayan, kullanılmadığı için temizliği ve denetimi de yapılmayan bir tankerden alınan numunenin hukuken geçerliliği olmadığı, davacının söz konusu akaryakıtı üretmediği, ticari amaçla elinde bulundurmadığı, nakletmediği, bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmadığı, dolayısıyla dava konusu idari yaptırımın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği.

31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış; anılan madde ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, "vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti" yargılama giderleri arasında sayılmış.

326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği. 331. maddesinin (1) numaralı fıkrasında ise, davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği. 332. maddesinde ise, yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay; a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar. b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." kuralı yer almıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1. İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 2. Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının vekâlet ücreti yönünden incelenmesi:

Dosyanın incelenmesinden, İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca davalı idare lehine 990,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verildiği, davacı tarafından Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce kabul edilerek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, anılan karara karşı davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 13/12/2021 tarih ve E:2018/1090, K:2021/4483 sayılı kararı ile söz konusu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına ve yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bunun üzerine. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına uyularak istinaf başvurusunun reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca 2.550,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Bölge İdare Mahkemesi'nce, bozma kararına uyularak verilen kararda davalı idare lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, mükerrer vekâlet ücreti ödenmesine sebep olacak şekilde davalı idare lehine ikinci defa vekâlet ücretine hükmedilmesinde usûl hükümlerine uygunluk bulunmamaktadır.

Ancak, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmının, hüküm fıkrasında yer alan "... ile avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca takdir olunan 2.550,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine..." ibaresinin çıkarılması suretiyle düzeltilerek onanması gerekmektedir.