Danıştay 13. Daire E.2022/4820 K.2023/2184

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "..." logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 11/01/2012 tarihinde yayınlanan "..." adlı filmde yer alan görüntülerle, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasında yer verilen "Radyo ve televizyon yayın hizmetlerinde, çocuk ve gençlerin fiziksel, zihinsel veya ahlakî gelişimine zarar verebilecek türde içerik taşıyan programlar bunların izleyebileceği zaman dilimlerinde ve koruyucu sembol kullanılmadan yayınlanamaz." şeklindeki yayın ilkesinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle anılan Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 50.090,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Üst Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 09/12/2020 tarih ve E:2014/3060, K:2020/3591 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; her ne kadar idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Üst Kurul kararında tekerrüre esas alınan bir uyarı yaptırımının bulunduğu belirtilmiş ise de, söz konusu uyarı yaptırımının … tarih ve … sayılı Üst Kurul kararı ile verildiği, belirtilen uyarı yaptırımının davacıya 08/02/2012 tarihinde tebliğ edildiği,

dava konusu idari para cezasının verilmesine neden olan yayının ise, uyarı yaptırımı kararının alındığı tarih ile aynı tarihte (11/01/2012) ve henüz uyarı yaptırımı davacıya tebliğ edilmeden önce yapıldığının görüldüğü, bir başka anlatımla, davacı hakkında idari para cezası verilebilmesi için aynı ihlâle ilişkin daha önceden verilmesi gereken uyarı yaptırımının, idari para cezasının konusu olan yayının yapıldığı tarihte tesis edildiği ve idari para cezasının verildiği tarih itibarıyla henüz davacıya tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı,

bu durumda, idari para cezasının, aynı ihlâle ilişkin daha önceden tesis edilen uyarı yaptırımının "ilgili kuruluşa tebliğinden sonra" tekraren gerçekleşen ihlâl nedeniyle verildiğinden bahsedilemeyeceğinden, dava konusu Üst Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler işin belirlenen 11.000,00-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, programda şiddet ve cinsel içerikli görüntülerin, çocuk ve gençlerin yayınları izleme ihtimali bulunan korumalı saatler içerisinde yayınlandığı, medyanın çocuk ve gençler üzerinde etkisinin bilimsel verilerle ortaya konulan tartışmasız gerçekler olduğu, usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının gerekçesine ilişkin olarak temyiz dilekçesinde hiçbir beyana yer verilmediği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususların Mahkeme kararını bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı, davalı idarenin yeni bir iddiada bulunmadığı, dosya kapsamındaki tüm dilekçelerinin tekrar edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1- Temyize konu İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmı incelendiğinde;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2- Temyize konu İdare Mahkemesi kararının davalı aleyhine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin kısmına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.

03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin İkinci Kısmının İkinci Bölümünün 16. sırasında, İdare Mahkemelerinde görülen duruşmasız davalar için 5.500,00-TL, duruşmalı davalar için ise 11.000,00-TL vekâlet ücreti belirlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı vekilinin 07/02/2014 tarihinde yapılan duruşmaya katılmadığı, söz konusu hususun duruşma tutanağında belirtilmesine karşın, kararda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 11.000,00-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasındaki, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler işin belirlenen 11.000,00-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.500,00-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.