Danıştay 13. Daire E.2023/124 K.2023/600

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında sözleşmeye aykırı hareket ettiğinden bahisle tahakkuk ettirilen 1.617.664,00-TL'nin tutarındaki gecikme cezasının süresinde ödenmediğinden bahisle tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca düzenlenen … tarih ve … no'lu ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı İdarece 2886 sayılı Kanun'un 45. maddesine göre açık teklif usulüyle 29/07/2015 tarihinde gerçekleştirilen "Mersin Büyükşehir Belediyesi'nin Sınırları İçerisinde Bulunan Bulvar, Cadde ve Meydanların Yön Levhalarının İmalatı ve Montajı İşlerinin Reklam Karşılığı Yapım İşi"ne yönelik ihalenin davacı üzerinde kaldığı, davalı idare ile davacı arasında 02/09/2015 tarihli tip sözleşmenin imzalandığı, Sözleşme'nin 4. maddesi ile işin yapım süresinin 150 takvim günü olarak belirlendiği, 16/09/2015 tarihli tutanak ile yer tesliminin yapıldığı,

davacı tarafından işin belirtilen süre içinde tamamlanmaması nedeniyle Sözleşme'nin eki İdari Şartname'nin 4. maddesinin (b) bendi uyarınca davacıya işin bitirilmesi gereken tarih olan 13/02/2016 tarihinden kesin kabul talebinin yapıldığı 29/12/2016 tarihine kadar gecikilen her gün için sözleşme bedelinin %0,3'ü oranında toplam 1.617.664,00 TL tutarındaki cezai şart uygulandığı, bu alacağın ödenmesi için davacı adına düzenlenen … takip numaralı 18/12/2019 tarihli ceza ihbarnamesinin 18/12/2019 tarihinde tebliğ edildiği, belirtilen süre içinde bu bedelin ödenmemesi nedeniyle tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği,

bunun üzerine ödeme emrinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı,

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; belediyelerin tüm alacaklarının 6183 sayılı Kanun kapsamında tahsiline olanak bulunmadığı, Kanun maddesinde sayma yolu ile belirtilen vergi, resim, harç, ceza tahkik ve takiplerine ait muhakeme masrafı, vergi cezası, para cezası gibi asli; gecikme zammı, faiz gibi fer'i amme alacakları ile kamu hizmetinin yürütümünden kaynaklı alacaklarının Kanun kapsamında bulunduğu,

bunun dışındaki alacakların özel hukuk hükümleri çerçevesinde tazmininin gerekecek olması nedeniyle, akitten, haksız fiil ve haksız iktisaptan doğan alacakların ödeme emri ile tahsiline olanak bulunmadığı, dava konusu olayda ise davalı idare alacağının idarenin bir özel hukuk kişisi olarak yaptığı akitten kaynaklandığı anlaşıldığından, akitten doğan alacağın 6183 sayılı Kanuna göre takip ve tahsiline olanak bulunmadığı, bu itibarla, dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının üzerine düşen yükümlülüklerini süresinde yerine getirmediği, ödeme emrinden önce ceza ihbarnamesi tebliğ edilerek alacağın kesinleştiği, dava konusu alacağın idari para cezası niteliğinde olduğu, ödeme emri yolu ile tahsilinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.