Danıştay 13. Daire E.2023/1502 K.2023/3675

Dava konusu istem: Tokat ili, Merkez ilçesi sınırları dâhilinde 40 MWm/40MWe kapasiteli GRGN Rüzgâr Enerji Santrali (RES) Projesi yapımı konusunda önlisans verilmiş olan davacı şirketin önlisans süresinin uzatımı talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete 30 ay süreyle geçerli olacak şekilde önlisans verildiği, bu sürenin Covid-19 salgını nedeniyle 3 ay uzatıldığı, toplamda 33 aylık bir süre içerisinde Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesinde belirtilen yükümlülüklerin davacı tarafından yerine getirilmesi gerektiği, davacının mücbir sebep hâli olarak ileri sürdüğü sebepler değerlendirildiğinde, davacı şirketin Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) kararını önlisans süresi bitmeden 28 ay önce aldığı,

ÇED ve Teknik Etkileşim İzni alınması (TEA) yükümlülükleri dışındaki Yönetmeliğin 17. maddesinde belirtilen; mülkiyet veya kullanım hakkı kapsamındaki yükümlülüğünü, imar planlarının onaylanmasına ilişkin yükümlülüğünü, ön proje/proje veya kat'i proje onay yükümlülüğünü, yapı ruhsatı yükümlülüğünü tamamlayamadığı, ÇED kararının geç alınması, haritaların tamamlanması, imarın onaylanması ve mülkiyet hususlarının olağan işlerden olduğu, önlisans süresi dikkate alındığında davacı şirketin iddialarının mücbir sebep hâli kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı,

davacı şirketin Tokat ili, Merkez ilçesinde kurulması planlanan 40 MWm/40MWe kurulu gücündeki GRGN RES projesi kapsamındaki iş ve işlemlerin hukuken kabul edilebilir nedenler olmaksızın süresinde tamamlanamamış olması sebebiyle, davacı şirket hakkında tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davaya konu Kurul kararının iptalinin talep edilmesindeki en büyük haklılığın idarelerden kaynaklı gecikmelere dayandığı, ÇED kararı idareden kaynaklı beş aylık bir gecikme neticesinde alınabildiğinden bu hususun mücbir sebep teşkil ettiği, proje sahasının kamulaştırma alan sınırlarının belirginleşmesi, sonrasında yapılacak izin başvuruları ve arazi edinimi hakkı bedellerinin belirlenmesi açısından ÇED kararı büyük öneme sahip olmasıyla birlikte bu kararın alınması yönündeki gecikmenin projede diğer izin süreçlerini de doğrudan etkilediği,

haritalandırma çalışmaları sırasında öğrenilen lisanssız üretim tesisleri nedeniyle türbin tadilinin zorunlu hale geldiği, bu durumda da yaşanan süre kaybının idarelerden kaynaklı olduğu ve idarelerden kaynaklı gecikmenin mücbir sebep teşkil ettiği, mahkemenin ret kararında yer verdiği davalı kurum tarafından yapılan inceleme neticesinde şirketlerinin ön lisans süresi boyunca hareketsiz kaldığına dair iddianın hukuki mesnetten yoksun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.