Danıştay 13. Daire E.2023/1655 K.2023/4703

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 9. maddesinde yer alan, "TEİAŞ tesislerinde kullanıcının bağlı olduğu fidere 00.00 - 24.00 saatleri arasında 4 (dört) veya daha fazla arıza intikal ederek kesicinin açması" ile "İletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin,

aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" şeklinde tanımlanan ihlâller nedeniyle hakkında düzenlenen Temmuz 2014 dönemine ilişkin … tarih ve K … no'lu 250.700,29-TL sistem kullanım ceza faturasının Bulanık Trafo Merkezi dışındaki trafo merkezlerine ait (. TM,. TM,. TM,. TM,. TM,. TM,. TM) 244.400,47-TL'lik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı ile davalı arasında 27/09/2013 tarihinde Sistem Kullanım Anlaşmasının imzalandığı, sistem kullanım anlaşmasında tarafların hak ve yükümlülükleri yanı sıra sistemi kullanan müşterinin anlaşmaya aykırı davranması durumunda ödemesi gereken cezai şartın da düzenlendiği, dava konusu dönemde (Temmuz/2014) geçerli olan Sistem Kullanım Anlaşması'nın 9. maddesi uyarınca davalı TEİAŞ'ın, davacı şirketin ihlâline ilişkin herhangi bir uyarıda bulunma yükümlülüğünün olmadığı,

olayda, iletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunun sabit olması nedeniyle, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 9. maddesi uyarınca tesis olunan ve davacı şirketin o ayki sistem kullanım fiyatına göre oranlanarak hesaplanan cezanın ödemesini içeren dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına uyularak verilen kararda; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu ceza faturasının dayanağı Sistem Kullanım Anlaşması'nın eşit taraflar arasında kurulmuş akdî bir ilişki olmadığı, Anlaşma'nın 9. maddesinde düzenlenen cezaî şartın genel işlem şartı olarak kabul edilmesi gerektiği, söz konusu cezaî şartın kanunî dayanağı bulunmadığı, ihlâllere ilişkin olarak bölgede yaşanan terör olayları ve kış şartlarının mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu ceza faturalarının idari yaptırıma değil sözleşmenin ihlâlinden kaynaklanan cezaî şarta ilişkin olduğu, sözleşmede herhangi bir uyarı koşuluna yer verilmediği, basiretli bir tacir olan davacının genel işlem şartı iddiasına itibar edilemeyeceği, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin ceza faturasının 28/05/2014 tarih ve 29013 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Şebeke Yönetmeliği'nin 14. ve geçici 7. maddesinde belirlenen esaslara uygun olarak düzenlendiği, davacının mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiğini iddia ettiği durumların ihlâl edilen yükümlülüklere olumsuz bir etkisinin bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.