Danıştay 13. Daire E.2023/1972 K.2023/4619

Dava konusu istem: LPG dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket tarafından bayilik sözleşmesi yapmadığı otogaz istasyonuna LPG ikmal edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 336.319,00-TL ve otogaz istasyonuna LPG ikmalinin kendi mülkiyet ve tasarrufu altında olmayan araç ile yapıldığından bahisle aynı bent uyarınca 336.319,00-TL olmak üzere toplam 732.638,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı, dava konusu işlemin davacıya "bayilik sözleşmesi yapmadığı otogaz istasyonuna LPG ikmal ettiğinden" bahisle verilen idari para cezasına ilişkin kısmının gerekçeli onanması.

"LPG ikmalinin kendi mülkiyeti ve tasarrufu altında olmayan araç ile yapıldığından" bahisle verilen idari para cezasına ilişkin kısmının bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen kararda; her ne kadar davacının fiili sübuta ermiş ise de 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "Otogaz istasyonlarına LPG ikmalinin kendi mülkiyeti veya tasarrufu altındaki tescilli markasını,

unvanını ve amblemini taşıyan teknik düzenlemelere uygun araçlar ile yapılmaması" fiili nedeniyle idarî para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması gerekliliği karşısında, davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile birlikte anılan hükmün yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Kurul kararına bağlanmış ancak tahsilatı tamamlanmamış olan idari para cezaları ile ilgili nasıl bir işlem yapılacağının herhangi bir yoruma açık olmayacak şekilde kanun koyucu tarafından hükme bağlandığı, bu nedenle, bahse konu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Kurul kararına bağlanan dava konusu işlemin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında kabul edilerek ihtar süreci işletilmesinin kanunun amir hükmüne aykırı olacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.