Danıştay 13. Daire E.2023/2098 K.2024/366

Dava konusu istem: … sayılı LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacı tarafından, 07/08/2015 ve 25/12/2015 tarihlerinde yapılan denetimlerde, LPG otogaz istasyonunda asli faaliyetlerinde eğitim ve sertifika almış personel çalıştırmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi ile 2015 Yılında Uygulanacak Para Cezaları Hakkında Tebliğ uyarınca her bir denetim için 83.839,00-TL olmak üzere toplam 167.678,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 07/08/2015 ve 25/12/2015 tarihlerinde yapılan denetimlerde davacıya ait istasyonda, LPG dolumu yapan ... isimli personelin LPG Otogaz İstasyonu Taşıt Dolum Personeli Eğitim Belgesinin olmadığının tespit edilerek tutanağa bağlandığı görüldüğünden, davacı şirkete idarî para cezası verilmesine yönelik olan dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 06/10/2022 tarih ve E:2021/4746, K:2022/3552 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.

7164 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idarî para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiğinin açık olduğu;

davacı şirkete ait 07/08/2015 ve 25/12/2015 tarihli Detaylı Satış Raporlarında pompacı adı kısmında ön isimlerine yer verilen "LPG Yetkili Personel Belgesi" olan ..., ... ve ... isimli şahısların denetim yapılan istasyonun çalışanları olduğu ve denetim tarihinde LPG Yetkili Personel Belgelerinin mevcut olduğu; adı geçen kişilerin denetim tarihleri itibarıyla "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası" bulunduğu sabit olmakla birlikte, bu kişilerin ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden olup olmadığı anlaşılmadığından,

bu durumun açıklığa kavuşması için Dairelerinin 16/02/2023 tarihli ara kararıyla, davacı ve Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan; "... Mah. ...

Bulvarı No:…-Şahinbey/GAZİANTEP" adresinde faaliyet gösteren istasyonda denetimin yapıldığı 07/08/2015 ve 25/12/2015 tarihleri itibarıyla "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası" bulunan personele ilişkin kimlik bilgileri ile sertifikalarının ve "SGK kaydı var" olarak çalışan/çalışanlar bulunuyor ise SGK hizmet döküm belgelerinin okunaklı ve onaylı birer örneğinin gönderilmesinin istenilmesine" karar verildiği,

SGK Başkanlığı'nca ara karara verilen cevaptan, denetimin yapıldığı 07/08/2015 ve 25/12/2015 tarihleri itibarıyla davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ..., ... ve ... isimli kişilerin ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer aldığının anlaşıldığı.

5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu hâlde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal yapması" fiili nedeniyle idarî para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, dava konusu işlemde hukuka uygunluk,

İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Kurum aleyhine harca hükmedilemeyeceği, 7164 sayılı Kanun ile getirilen ihtar müessesesinin bu Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanmasının mümkün olmadığı, ayrıca ihtarın lehe hüküm niteliği taşımadığı, Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.