Danıştay 13. Daire E.2024/3314 K.2024/5763

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin birinci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; altıncı fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: ... b) Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar.

...

e) Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları.

...

n) Düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından görevli oldukları piyasa veya sektörle ilgili olarak alınan kararlara karşı açılan davalar." kuralına yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; yedinci fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, altıncı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aktarılan düzenlemelere göre, ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı kural olarak istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, ancak 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılan uyuşmazlıklarla ilgili kararlara karşı istinaf kanun yolundan sonra temyiz kanun yoluna da başvurulabileceği açıktır. Başka bir anlatımla, mahkeme kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulması esas, temyiz yoluna başvurulması ise istisnaîdir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından rüzgar enerjisine dayalı depolamalı elektrik üretim tesisi kurmak amacıyla 19/11/2022 tarihinde davalı idareye önlisans başvurusunda bulunulduğu, anılan başvurunun incelenmesi neticesinde başvuru belgelerinde eksiklik olduğunun tespit edilmesi üzerine eksik olduğu belirtilen belgenin on beş iş günü içerisinde Kuruma sunulması gerektiğinin ve eksikliğin süresi içerisinde giderilmemesi hâlinde başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceğinin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığı işlemiyle davacıya bildirildiği,

davacı tarafından söz konusu işleme karşı 02/02/2023 tarihinde itiraz edildiği, itiraz başvurusunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddedildiği, bunun üzerine ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılmış olup, davacı şirket tarafından yapılan lisans başvurusu üzerine eksik olduğu tespit edilen belgenin onbeş gün içerisinde tamamlanarak Kuruma sunulması gerektiğine yönelik olarak Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığı'nca tesis edilen işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada verilen karara yönelik temyiz isteminin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği;

başka bir anlatımla, Daire Başkanlığı'nca tesis edilen dava konusu işlemlerin düzenleyici ve denetleyici Kurul tarafından alınan karar niteliğinde olmadığı, ayrıca söz konusu istemin dokuz yüz yirmi bin Türk Lirasını aşan idarî işlemlere ilişkin de olmadığı dikkate alındığında, Bölge İdare Mahkemesi'nce istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, istinaf incelemesi üzerine kesinleşen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması hukuken mümkün olmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin incelenme imkanı bulunmamaktadır.