Danıştay 2. Daire E.2016/13000 K.2020/545

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının görev yaptığı … Başmüdürlüğünde 19 personel açığı olduğu, atanmak istediği ve eşinin görev yaptığı … Başmüdürlüğünde ise 23 personel fazlası olduğu, bununla birlikte davacı ile eşinin … ilinde birleştirilmesi teklifinin davacı ve eşi tarafından kabul edilmediği; davacı ile eşinin kadro durumu müsait olan Denizli ilinde birleştirilmesi mümkün iken, hizmet gereklerini dikkate alarak personel planlaması yapma hususunda takdir yetkisi bulunan davalı idarenin, eşleri kadro durumu uygun olmayan İzmir ilinde birleştirmesi yönünde yargı kararıyla zorlanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, dava konusu … günlü, … sayılı … Daire Başkanlığı işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşi ile ayrı yaşamaları nedeniyle iki ayrı ev tutmak zorunda kaldıkları, İzmir ilinin sözleşmeli personele ihtiyacının olduğu, davalı idarenin dava devam ederken … iline personel almaya devam ettiği, eşinin İzmir ilinde kadrolu dağıtıcı olarak görev yaptığı ve anılan yere 20 gişe görevlisinin alınacağının anlaşıldığı, kendisi ile aynı işyerinde ve aynı görevde çalışan ...'nin eş durumu nedeniyle atamasının yapıldığı, iki yıldır eşinden ayrı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

… ilinde ihtiyaçtan fazla personel çalışmasına rağmen … ilinde personel ihtiyacı bulunduğu, bu nedenle davacı ile eşinin … ilinde birleşme talebinde bulunmaları halinde değerlendirmeye alınacakları, idarenin yargı kararı ile atamaya zorlanamayacağı, hizmet gerekleri doğrultusunda tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.