Danıştay 2. Daire E.2016/5661 K.2020/918

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Davacının görev yaptığı aile sağlığı merkezinde, mesai denetimi konusunda herhangi bir mesai takip cihazı, kart okuyucu ya da mesai imzalama cetvelinin bulunmadığı ve mesai kontrollerinin kimin tarafından ve nasıl yapılacağı konusunda da bir açıklık bulunmadığı göz önüne alındığında;

davacının, davaya konu edilen zamanda mesaiye geç geldiği hususunun, yalnızca davacı hakkında tutanak düzenleyen aile hekimlerinin ifadesi dikkate alınarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki, disipline konu fiilin şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulabilmesi için, konu ile ilgili lehe ve aleyhe olan bütün ifadelerin alınması gerektiği, davalı idare tarafından, davacının belirtilen saatte işyerinde olup olmadığının, muayenesi yapılan ve reçetesi yazıldığı belirtilen hastaların ve dinlenilmesini istediği tanıkların ifadesi alınmak suretiyle tam olarak ortaya konulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak davacının,

mesaiye geç geldiğinden bahisle (5) ihtar puanı cezası ile tecziyesine yönelik tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aile Hekimliği Ödeme ve Sözleşme Yönetmeliği uyarınca işlem tesis edildiği, davacı hakkında, mesai arkadaşları tarafından tutulan tutanaklara dayanılarak inceleme başlatıldığı, soruşturmanın usule ve hukuka uygun olduğu, davacının mesaiye geç geldiği 22/05/2015 tarihine ilişkin olarak sunduğu hasta kayıtlarının, sonradan sisteme girilmesinin mümkün olduğu ve listede kayıtlı görünen hasta adresleri ve telefon kayıtlarının teyit edilmediği, soruşturma kapsamında ifadesi alınan tanıkların, muhakkik tarafından yeterli görülmesi nedeniyle başka tanık dinlenmediği, hukuka aykırılık taşımayan dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.