Danıştay 2. Daire E.2019/2170 K.2020/3520

Dava Konusu İstem

Dava; Sakarya İli, … Malmüdürlüğü muhasebe servisinde görev yaptığı dönemde 2/B taşınmazlarının satışına yönelik olarak Malmüdürlüğü personelince elden yapılan tebligatlardan dolayı oluştuğu iddia edilen ve davacı adına tahakkuk ettirilen kamu zararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin Sakarya Defterdarlığı Personel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile şimdiye kadar ödenen tutarların tarafına ödenmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ….

İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla; dava konusu işlemle tahsili istenilen ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca, Sakarya Valiliği İl İdare Kurulunca belirlenen “tebliğ yapacak memura verilecek zaruri masraf miktarları” üzerinden davacıya ödenen tebligat ücretlerine ilişkin olan miktarın, kamu zararı niteliğinde olmaması nedeniyle 5018 sayılı Kanun ve Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre istenilemeyeceği, öte yandan.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22/12/1973 günlü, E:1968/68, K:1973/14 sayılı kararında; idarenin yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın hatalı ödediği meblağı her zaman geri alabileceği, bunun dışında kalan hallerde hatalı ödemelerin geri istenilmesinin hatalı ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere dava açma süresi içinde olanaklı olduğu, bu süre geçtikten sonra geri istenilemeyeceğinin belirtildiği, olayda, tebligatlar sebebiyle davacıya yapılan ödemenin, süre aranmaksızın iadesinin istenebileceği hallere girmediği,

buna göre, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca, geri alma işleminin, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren ancak dava açma süresi olan 60 (altmış) gün içinde istenebileceğinin açık olduğu, davacıya tebligatlar için 2013-2014 yıllarında ödeme yapıldığı (Mahkeme kararında sehven 2018 yılında ödeme yapıldığı yazılmıştır) dikkate alındığında, sözkonusu ödemelerin iadesinin istenilmesine dair işleme yapılan itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının maaşından yapılan kesintinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

…. İdare Mahkemesi Hakimliğinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … günlü, E:…., K:… sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka uygun bulunduğu ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından, istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararın temyiz edilmesi üzerine; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:…, Temyiz No:.. sayılı kararla; kesin olarak verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı Yasa'nın 48. maddesi, 6. fıkrası uyarınca temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesinin 08/07/2019 günlü, E:2019/5541, K:2019/6724 sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemeleri'nin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.