Danıştay 2. Daire E.2020/1183 K.2020/3071

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla;.

Üniversitesi Orman Fakültesi Dekanlığının, 16/07/2014 günlü, 129400 sayılı personel ihtiyacına ilişkin yazısında, Fakültenin, Orman Mühendisliği ve Orman Endüstri Mühendisliği bölümlerinin yeniden yapılandırılarak, yeterlilik ve kalite belgesi almak üzere Mühendislik Eğitim Programları Değerlendirme ve Akreditasyon Derneğine 23/01/2013 tarihinde başvuruda bulunduğu ve fakültede, yeterlilik ve kalite belgesi almak için iyileştirme çalışmaları ile bu sürecin sağlıklı yürümesini sağlamak amacıyla geçici olarak şube müdürü seviyesinde bir personelin görevlendirilmesine ihtiyaç duyulduğunun bildirildiği,

anılan yazıda, şube müdürü seviyesinde personel talep edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, dava konusu işlem ile Şube Müdürü kadrosundan hiyerarşik olarak daha üst birimde yer alan Enstitü Sekreteri kadrosunda görev yapan davacının, belirtilen görevin ifası için hangi somut gerekçeyle seçilmiş olduğu hususunun davalı idarece net olarak ortaya konulamadığı görüldüğünden, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin, personel ihtiyacı ve idari hizmetin sürekliliği ilkesi gereği hukuka ve hakkaniyete uygun olarak tesis edildiği, kamusal yararın bireysel yarardan öncelikli olduğu, kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.