Danıştay 2. Daire E.2020/2177 K.2021/3903

2- 31/12/2005 günlü, 26040 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği"nin 30/09/2010 günlü, 27715 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesiyle değişik 7. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendinin iptali istenilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak davalı Sendika lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …

DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde; İdari Dava Daireleri Kurulunca idari dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların temyizen incelenebileceği öngörülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, davanın 31/12/2005 tarih ve 26040 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği"nin 30/09/2010 tarih ve 27715 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesiyle değişik 7. maddesinin birinci fıkrasının (m) bendi ile görevde yükselme sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmının iptali istemiyle açıldığı, Danıştay İkinci Dairesinin 07/01/2019 günlü, E:2016/1028, K:2019/89 sayılı kararıyla;

düzenleyici işlem yönünden karar verilmesine yer olmadığına, görevde yükselme sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmının iptali istemi yönünden ise davanın reddine karar verildiği, kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 gün ve E: 2019/356, K:2020/598 sayılı kararıyla, 04/03/2014 tarih ve 28931 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan "Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Personelinin Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği"nin 21. maddesi ile dava konusu işlemlerden Yönetmelik hükmü yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle,

davanın kısmen konusunun kalmadığı dikkate alındığında davalı idarenin davanın açılmasına sebebiyet verdiği görüldüğünden, davacı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yalnızca davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararında yer alan gerekçelerle, davacı lehine de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti takdiri gerekeceği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay İkinci Dairesinin 07/01/2019 günlü, E:2016/1028, K:2019/89 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 günlü, E:2019/1356, K:2020/598 sayılı kararı ile davacı Sendika lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden kısmen bozulması üzerine, bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden işin gereği düşünüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Davacı Sendika tarafından; davalı idarece açılan ve usul ve esasları 03/11/2010 günlü, 2010/5 no'lu "Görevde Yükselme Sınavı" konulu Genelge ile belirlenen görevde yükselme sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmı ile 31/12/2005 günlü, 26040 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği"nin 30/09/2010 günlü, 27715 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 4. maddesiyle değişik 7. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

Danıştay İkinci Dairesinin 07/01/2019 günlü, E:2016/1028, K:2019/89 sayılı kararıyla; 31/12/2005 günlü, 26040 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin 30/09/2010 günlü, 27715 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 4. maddesiyle değişik 7. maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinin iptali istemine yönelik olarak;

04/03/2014 günlü, 28931 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Personelinin Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin 21. maddesi ile dava konusu Yönetmelik'in bütünüyle yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle bu kısım yönünden davanın konusuz kaldığı,

03/11/2010 günlü, 2010/5 no'lu "Görevde Yükselme Sınavı" konulu Genelge ile belirlenen görevde yükselme sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmına yönelik olarak;

Davalı idarenin, yerine getirdiği kamu hizmetinin niteliği ve özelliğini dikkate alarak yapacağı atamalarda, sayman kadrosu için belirlenen öğrenim kriterinin "en az iki yıllık yüksekokul mezunu olmak"; alt görevlerde bulunma kriterinin "kamu kurum ve kuruluşlarının muhasebe bölümünde en az iki yıl çalışmış olmak" ve "Bakanlıkta en az iki yıl hizmeti bulunmak" olarak belirlenmesinin, Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik'in işlem tarihinde yürürlükte olan 15. maddesi çerçevesinde, takdir yetkisi içinde ve hizmet gereklerine uygun olduğu,

dava konusu düzenlemede ve bu çerçevede davalı idarece açılan ve usul ve esasları 03/11/2010 günlü, 2010/5 no'lu "Görevde Yükselme Sınavı" konulu Genelge ile belirlenen görevde yükselme sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmında hukuka ve mevzuata aykırılık görülmediği, öte yandan, davacı Sendika tarafından "sayman" ve "muhasebe yetkilisi" unvanlarının eşdeğer unvanlar olduğu savından hareketle, "sayman" unvanı için aranan niteliklerin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun "Muhasebe yetkilisinin nitelikleri ve atanması" başlıklı 62. maddesine uygun olmadığı ileri sürülmekte ise de;

muhasip (sayman) tanımının, mülga 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu'nun 9. maddesinde "Varidatı tahsil, nukut ve ayniyatı muhafaza, masarifi istihkak sahiplerine tediye ve teslim ve bu işlere mütaallik her türlü mürasalat ile buna müteferri nakdi ve aynı bilcümle muamelatı ifa ve Divanı Muhasebata zamanı idare hesabı ita edenlere muhasip denir." şeklinde yapıldığı, 1050 sayılı Kanun'u yürürlükten kaldıran, 24/12/2003 günlü, 25326 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5018 sayılı Kanun'un -5436 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik- Geçici 5. maddesinde.

"31/12/2005 tarihi itibarıyla; a) Maliye Bakanlığı kadrolarında Bütçe Dairesi Başkanı, Muhasebe Müdürü, Gelir Saymanlık Müdürü, Mal Müdürü, Saymanlık Müdürü, Vergi Dairesi Müdürü, Vergi Müdürü, Askeri Defterdar, Devlet Muhasebe Uzmanı ve Muhasebe Denetmeni olarak görev yapanlar ile daha önce en az beş yıl bu görevlerde bulunanlar, kamu idarelerinde Muhasebe Yetkilisi.

(Devlet Muhasebe Uzman Yardımcıları ile Muhasebe Denetmen Yardımcıları hariç) bunların yardımcıları ile kadro unvanı sayman olanlar ise Muhasebe Yetkilisi Yardımcısı, … olarak 31/12/2007 tarihine kadar atanabilirler." hükmüne yer verildiği ve bu Kanun'da "sayman" unvanını taşıyanlar için herhangi bir görev tanımı yapılmadığı,

bu durumda, "sayman" ve "muhasebe yetkilisi" unvanlarının eşdeğer unvanlar olmadığı anlaşıldığından davacının aksi yöndeki savına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, dava konusu Yönetmelik maddesinin iptali istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 03/11/2010 günlü, 2010/5 no'lu "Görevde Yükselme Sınavı" konulu Genelge ile belirlenen Görevde Yükselme Sınavının "saymanlık kadrosu"na ilişkin kısmının iptali isteminin reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2.475,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı Sendika tarafından lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2020 günlü, E:2019/1356, K:2020/598 sayılı kararıyla; "...davacının davasını vekille takip ettiği, davanın bir kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiği ve davalı idarenin davanın açılmasına sebebiyet verdiği görüldüğünden, davacı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yalnızca davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İNCELEME VE GEREKÇE

2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava daireleri tarafından ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği belirtilmiş; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay Dava Daireleri kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştay İdari ve Vergi Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu hükme bağlanmış olup, Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen bozulması halinde Danıştay dava dairelerine ısrar olanağı tanınmamıştır.

Bu itibarla, Danıştay İkinci Dairesinin 07/01/2019 günlü, E:2016/1028, K:2019/89 sayılı kararının davacı Sendika lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının bozulması nedeniyle davacı Sendika lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte olup, vekalet ücretinin ise, ilk kararın verildiği 07/01/2019 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenmesi gerekmektedir.

Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 19/09/2018 günlü, E:2018/1262, K:2018/3813 sayılı kararı da bu yöndedir.