Danıştay 2. Daire E.2020/2282 K.2020/3543

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin, Danıştay İkinci Dairesinin 20/03/2019 günlü, E:2016/4252, K:2019/1353 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; davacı hakkında verilen 18/02/2013 tarihli şikayet dilekçesinin 25/02/2013 tarihinde idarenin kayıtlarına girmesi üzerine, 27/02/2013 tarihinde soruşturmacı görevlendirildiği, 04/03/2013 tarihi itibarıyla incelemenin başlatıldığı ve 25/03/2013 tarihinde bitirildiği; inceleme raporunda getirilen teklife istinaden davacının, … tarih ve … sayılı işlemle 50 ihtar puanı ile cezalandırıldığı,

Aile Hekimliği Ödeme ve Sözleşme Yönetmeliği'nin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 14. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen, "fiilin işlendiğinin öğrenildiği tarihten itibaren gerekli işlemlerin en geç altı ay içinde sonuçlandırılması"na ilişkin kuralın, fiilin öğrenildiği tarihten başlayan ve aile hekimlerine ceza verilmesine ilişkin işlemin tesis edildiği tarihi içeren bir süreci kapsadığı sonucuna varıldığından, dava konusu ihtar puanı cezası verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında açılan soruşturma sonucunda davacının gerçeğe aykırı belge düzenleme filiini işlediğinin sübuta erdiğinin tespit edildiği, fiilin işlenildiğinin öğrenildiği tarihten itibaren iki ay içerisinde gerekli işlemlerin başlatılıp zamanaşımı süresi dolmadan dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.