Danıştay 2. Daire E.2020/2352 K.2020/3658

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 02/05/2019 gün ve E:2016/8535, K:2019/2582 sayılı bozma kararına uyularak verilen. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca il müdürlüğü görevinin sona ermesi üzerine araştırmacı kadrosuna atandıktan sonra … gün ve … sayılı işlemle asaleten il müdür yardımcılığına atandığı,

geçmiş hizmetleri göz önünde bulundurulmak ve özlük hakları korunmak suretiyle müktesebatına uygun kadroya atanmasına ilişkin dava konusu işlem ile ilgili olarak yukarıda anılan mevzuat ile idarelere tanınan takdir yetkisinin hukuka ve sınırlamalara aykırı olarak kullanıldığına dair hukuken geçerli herhangi bir bilgi ve belgenin ortaya konulamaması karşısında, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek tesis edildiği sonucuna varılan atama işleminde hukuka ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı,

dava konusu işlem hukuka uygun bulunduğundan davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığını belirttiği parasal haklarının ödenmesi talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; idareye tanınmış takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun kullanılmadığı, hakkında ne ceza, ne de disiplin soruşturmasının mevcut olmadığı, görevinde başarısız ve yetersizliği olmadan kamu yararı amacı ve hizmet gerekleri yönünden bu görevinden alınmasını gerekli kılacak somut gerekçe ve belgeye dayandırılmadan yapılan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

DANIŞTAY

İKİNCİ DAİRE

Esas No : 2020/2352 Karar No : 2020/3658

ADLİ YARDIM İSTEMİ HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA

Afyonkarahisar Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünde … olarak görev yapan davacı … tarafından; Afyonkarahisar Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine … olarak atanmasına ilişkin işlemin iptali ile işlem nedeniyle mahrum kalınan parasal hakların ödenmesi istemiyle açılan davada; Danıştay İkinci Dairesinin 02/05/2019 gün ve E:2016/8535, K:2019/2582 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddi yolunda … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemi aşamasında, davacı adına vasisi … tarafından yapılan adli yardım talebi üzerine işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin, birinci fıkrası ile adli yardım konusunda atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde, "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." 335. maddesinin 3. fıkrasında ise, "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder." hükmüne yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının adli yardım talebinin karar düzeltme aşamasında, Dairemizin 07/11/2019 günlü, E:2019/3450 sayılı ara kararı ile kabul edildiği görüldüğünden, davacının adli yardım talebi hakkında yeniden karar verilmesine gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda; davacının adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kararın bir örneğinin davacıya tebliğine, 28/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.