Danıştay 2. Daire E.2020/2540 K.2021/828

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesince, Danıştay İkinci Dairesinin 31/10/2019 günlü, E:2016/11230, K:2019/5786 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; uyuşmazlıkta, davacının eş durumu özrü nedeniyle.

Üniversitesi'ne aynı unvanla atanma istemiyle yaptığı 07/08/2013 tarihli başvuru üzerine davalı idarece, 14/03/2014 günlü yazıyla …Üniversitesi Rektörlüğü'nden muvafakat istenildiği, anılan Rektörlük tarafından davacıya muvafakat verildiği ve aradan iki yıldan fazla zaman geçmesine rağmen hiçbir işlem yapılmadığı, davacının naklen atanmasına engel teşkil edecek bir durumun bulunduğuna ilişkin davalı idarece dosyaya somut bir bilgi ve belge sunulmadığı anlaşıldığından, 09/07/2015 günlü işlem ile,

bu kez hizmetine ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

1- …Üniversitesi Rektörlüğünin İddiaları: Başbakanlık (mülga) tarafından açıktan atama ve naklen atama kontenjanlarına sınırlama getirildiği, yeterli diyetisyenlerinin bulunması nedeniyle davacının atamasının yapılamadığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir. 2- Davacının İddiaları: Davacının kendisini vekille temsil ettirdiği halde, davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVACININ CEVABI

Davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DAVALI İDARENİN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının, iptale ilişkin kısmının onanması, davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararının esasına ilişkin yapılan incelemede;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup, 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararı; Danıştay İkinci Dairesinin 31/10/2019 günlü, E:2016/11230, K:2019/5786 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.

Temyize konu kararın vekalet ücretine dair kısmına yönelik yapılan incelemede;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

İncelenen uyuşmazlıkta; davanın, avukat ile temsil edilen davacı tarafından açıldığı ve dava sürecinde davacının avukat ile temsil edildiği halde, davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmediği görülmektedir. Avukat ile temsil edilen davacı lehine sonuçlanan davada, kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen miktarda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği açıktır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasına "...karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.700,00-TL vekalet ücretinin, davalı idareden alınarak davacıya verilmesine..." ibaresi eklenmek suretiyle, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; temyize konu karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden; Danıştay İkinci Dairesinin bozma kararına uyularak Denizli İdare Mahkemesi tarafından verilen kararda, dava konusu işlemin iptal edildiği, ancak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp, kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu nedenle, İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan düzelterek onama kararına katılmıyorum.