Danıştay 2. Daire E.2021/10688 K.2022/4826

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

….

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işyerinin, 24/07/2014 günlü, faaliyet konusu ''Manikür- pedikür'' yeri olarak belirlenmiş ruhsata göre faaliyet gösterdiği, başka bir anlatımla işyerinin ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinin kabul edilemeyeceği, faaliyet konusu olarak ruhsatta belirtilmemiş olmasına rağmen masaj yapılmasının ise ruhsata aykırı faaliyet olarak değerlendirilmesi gerektiği; yapılan denetimde ruhsattaki faaliyet konusuna aykırı olarak masaj yapıldığı tespit edilmiş ise de.

Yönetmeliğin 13. maddesi uyarınca tespit edilen noksanlık ve aykırılıkların giderilmesi için davacıya öncelikle bir defaya mahsus olmak üzere on beş günlük süre verilip, verilen süre içinde aykırılıkların giderilmemesi halinde ruhsatın iptal edilmesi gerekirken, bu süre verilmeksizin doğrudan ruhsatın iptal edilmesinde ve işyerinin faaliyetten men edilmesinde hukuka uyarlık hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemler iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; denetimi müteakiben davacının görüşme için 23/12/2014 günlü yazıyla idareye davet edildiği ancak başvuruda bulunmadığı, dava konusu işlemden sonra 20/11/2015 günlü denetimde ise işyerinin tahliye edildiğinin tespit edilmiş olması karşısında davanın konusuz kaldığı belirtilerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun … günlü, K:… sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.