Danıştay 2. Daire E.2021/10782 K.2023/476

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin gerekçesi olarak, işyerine gelen kişilerin alkollü olarak geri dönecekleri varsayımından hareketle ölümlü ve yaralamalı trafik kazalarının olabileceği, alkolün etkisiyle yaralama, tehdit ve hakaret olaylarının artabileceği, geçmiş yıllarda idari yaptırım gerektiren fiillerin işlenmiş olması, yaralama ve tehdit olayının yaşanmış olması hususlarının belirtildiği, toplumun huzurunu temin etmenin genel kolluğun görevi ve sorumluluğu olması, işyeri hakkında daha önce tesis edilmiş işlemlere konu eylemlerin idari yaptırım gerektiren eylem kapsamında olması,

yaralama ve tehdit olayının ise işyerinin kapanış saatiyle herhangi bir illiyet bağının olmaması, ayrıca işyerinin kapanış saatinin öne alınmasına gerekçe olarak belirtilen müşterilerin alkollü olarak araçlarıyla geri döneceklerinden hareketle, trafik kazalarının ve adli olayların artabileceğine yönelik görüşün varsayıma dayalı olması nedeniyle kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Belde halkından gelen şikayetler ve işyerinde meydana gelen olaylar nedeniyle dava konusu kararın alındığı, işyerinin çevre ilçelere yakın olması nedeniyle çevre ilçelerden yabancı kişilerin beldeye geldikleri ve bu durumdan halkın rahatsız olduğu, alkollü araç kullanmadan dolayı trafik kazalarının olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.