KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/10890 E., 2021/5308 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Aralık 2021
- Esas No
- 2021/10890
- Karar No
- 2021/5308
- Temyiz eden (davalı)
- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, iptale ilişkin kısım yönünden dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
557 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; ... Cadde No:... -...-Çankaya/ ANKARA adresinde bulunan ve davacı tarafından eczane olarak işletilen işyerine, Ticari Tanıtım Tabela Yönetmeliği’nin 6. maddesine aykırı olarak askılı tabela takıldığı gerekçesiyle, 1608 sayılı Kanun’un 1. maddesi uyarınca davacıya 189,00 TL idari para cezası verilmesine, olumsuzluğun giderilmesi için 10 gün süre tanınmasına ve verilen süre içinde olumsuzluk giderilmediği takdirde işyerinin faaliyetten men’ine karar verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı tarafından, ...
Cadde No:...-... -Çankaya/ ANKARA adresinde faaliyet gösterilen işyerinde, Ticari Tanıtım Tabela Yönetmeliğinin 6. maddesine aykırı olarak askılı tabela takıldığı açık olmakla birlikte, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 tarih ve 486 numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanununun 1. maddesinde belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32'nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verileceğinin belirtildiği görüldüğünden, dava konusu işlemin,
"olumsuzluğun giderilmesi için 10 gün süre tanınmasına ve verilen süre içinde olumsuzluk giderilmediği takdirde işyerinin faaliyetten men’ine karar verilmesine" ilişkin kısmında hukuka uyarlık, idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin “olumsuzluğun giderilmesi için 10 gün süre tanınmasına ve verilen süre içinde olumsuzluk giderilmediği takdirde işyerinin faaliyetten men’ine karar verilmesine" ilişkin kısmının iptaline, davacı hakkında 189,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Dava konusu işlemle davacıya verilen süre içerisinde olumsuzluk giderildiği için işlemin işyerinin mühürlenmesine ilişkin kısmının uygulanmadığı ve dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/10890, K. 2021/5308, 29 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama