KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/11218 E., 2021/4479 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2021
- Esas No
- 2021/11218
- Karar No
- 2021/4479
- Temyiz eden (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Dava; Eskişehir ili Tepebaşı ilçesi ... Mahallesi ... Caddesi No:... adresinde bulunan bar faaliyet konulu işyerinde, konsomasyon hizmeti sunulduğundan bahisle 2559 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca 4.232,00 TL para cezasıyla cezalandırılması ve işyerinin 7 gün süreyle "ticaret ve sanat icrasından men edilmesine" dair ... günlü ve ... sayılı Tepebaşı Belediyesi Encümen kararının iptali istemiyle açılmıştır.
Karar Metni
619 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
...
İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin, işyerinin "konsomatris çalıştırdığı gerekçesiyle, 7 gün ticaret ve sanat icrasından men'ine" ilişkin kısmı yönünden; dava konusu işleme dayanak alınan 2559 sayılı Yasa'nın 6. maddesi incelendiğinde, anılan maddede belirtilen aykırılıkların saptanması halinde belediye encümenine tanınan yetkinin, söz konusu aykırılığı gerçekleştirenlerin idari para cezası ile tecziye edilmesi ile sınırlı olduğu, anılan madde kapsamında tespit edilen aykırılıklardan ötürü ilgililere ait işyerlerinin belediye encümeni tarafından ticaret ve sanattan men edilmesine dair bir hükme yer verilmediği,
2559 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde belirtilen aykırılıklar nedeniyle belediye encümeninin, ilgili işyeri hakkında yalnızca idari para cezası idari yaptırımı uygulayabileceği, anılan hüküm uyarınca bunun dışında bir idari yaptırım uygulanması durumunda, idari işlemin yetki öğesi itibariyle hukuken sakat hale geleceği hususunda kuşku bulunmadığı, 2559 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde öngörülmemiş bir idari yaptırım niteliğindeki davacıya ait işyerinde izinsiz konsomatris çalıştırıldığı gerekçesiyle 7 gün süreyle ticaret ve sanattan men edilmesi kısmı yönünden dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığına;
işyerinin konsomatris çalıştırdığı gerekçesiyle, 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca 4.232,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden; mevzuat hükümleri uyarınca, konsomatrislerin sadece pavyon ruhsatlı yerlerde çalışabileceği açıkça hüküm altına alındığı, içkili lokanta ruhsatlı işyerinde konsomatris çalıştırılamayacağı, aksi halde 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinin (d) bendinde belirtilen "mevzuat hükümlerine aykırı olarak işletilen" işyeri kapsamında idari para cezası verileceği, bu durumda;
içkili lokanta faaliyet alanında ruhsatı bulunan davacıya ait işyerinde mevzuat hükümlerine aykırı bir şekilde konsomatris çalıştırdığı ve daha önce aynı eylemi nedeniyle verilen para cezasının bulunduğu anlaşıldığından, 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlem bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin ticaret ve sanat icrasından men edilmesine ilişkin kısmının iptaline, para cezasına yönelik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından dava konusu işlemin iptal edilen kısmının hukuka ve kamu yararına uygun, kamu düzenini sağlamak amacıyla tesis edildiği, Mahkeme kararının bu kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/11218, K. 2021/4479, 25 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama