Danıştay 2. Daire E.2021/11239 K.2022/6188

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Belediye Başkanının görev ve yetkilerini düzenleyen 38. maddesi hükümleri uyarınca belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde İşyeri açma ve çalışma ruhsatı vermeye Belediye Başkanının yetkili olduğu, usulde ve yetkide paralellik ilkesi gereğince, İşyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi konusunda da karar vermeye Belediye Başkanı'nın yetkili olduğu açık olup, davacıya ait … tarih ve … sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin işlemin Belediye Başkanı tarafından tesis edilmesi gerekirken, yetkisiz makam olan Belediye Encümeni tarafından tesis edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; mahkemece yeterli inceleme yapılmadığı, verilen kararda İşyeri Açma ve Çalıştırma Ruhsatlarına Dair Yönetmeliğin 6. Maddesinin 2. Fıkrasının dayanak alınmış ise de ancak madde metni incelendiğinde “ruhsat için ayrıca, meclis veya encümen tarafından bir karar alınmaz.” ibaresinin mevcut olduğu, maddenin yorumundan işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı verilmesi konusunda belediye meclisi veya Encümen tarafından bir karar alınamayacağı hususunda bir yasaklamanın söz konusu olmadığı, ileri sürülerek kararın bozulması talep edilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.