Danıştay 2. Daire E.2021/11254 K.2023/402

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin gerekçesi olarak belirtilen "umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin; patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve benzeri tehlikeli maddeler üretilen, satılan, kullanılan, depolanan yerler ile gaz dolum tesislerine mevzuatın öngördüğü uzaklıkta bulunması" kuralının, "İçkili Yer Bölgesi"nin tespitinde aranan şartlardan olduğu ve ruhsat başvurusunun reddine gerekçe oluşturamayacağı; kaldı ki söz konusu yerin içkili yer bölgesi olmaktan çıkarılması yönünde İl Özel İdaresine yapılan teklifin reddedildiği;

dava konusu işlemin diğer gerekçesi olarak belirtilen, işyerinin belediye sınırlarına 14 km uzaklıkta bulunduğundan itfaiye hizmetlerinin sunulmasında zorluk yaşanacağı hususunun ise, dava konusu işyerinin, halihazırda işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının mevcut olması ve şu ana kadar mevcut olumsuz bir durum veya tehlike durumuna ilişkin somut bir gerekçe ortaya konulmamış olması karşısında yerinde görülmeyerek;

davacının, içkili yer bölgesi sınırları içinde kalan ve iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilmiş bir yere ilişkin olarak alkollü içki satış ruhsatı verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun, yukarıda incelenen nedenlerle reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, içkili yer bölgesi tespitine ilişkin İl Genel Meclisi kararlarında mesafe şartlarına riayet edilmediği ve bu yönde belirleme yapılmadığından bu kararların da hukuka aykırı olduğu, ancak dava konusu işlemin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına ilişkin Yönetmeliğin 5/e bendi uyarınca tesis edildiği ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.