Danıştay 2. Daire E.2021/11569 K.2023/2526

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesinin 29/01/2018 tarih ve E:2017/3693, K:2018/164 sayılı bozma kararına uyularak …İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağını olan 82.652,91-TL tutarlı …günlü …sayılı ecrimisil ihbarnamesinin 7.963,02-TL'lik kısmının reddine ilişkin bölümün temyiz edilmeyerek kesinleşen kısım dışında kalan 74.969,89-TL'lik kısmı yönünden yapılan yargılama sonucunda aynı Mahkemenin …günlü, E: …, K:…sayılı kararıyla ecrimisil ihbarnamesinin 74.969,89-TL'lik kısmının iptaline karar verildiği dikkate alınarak dava konusu ödeme emrinin 74.969,89-TL'lik kısmının da iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ecrimisil alacağının tahsili amacıyla tesis edilen dava konusu ödeme emrinin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.