Danıştay 2. Daire E.2021/12314 K.2021/4398

2- … Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava Konusu İstem : Muğla ili, Bodrum ilçesi, … Mahallesi, … mevkiinde bulunan … ada, … parsel sayılı Hazineye ait 1.841,08 m²'lik taşınmazın 29/05/2006-30/09/2009 tarihleri arasında davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle ecrimisil alacağının tahsili amacıyla düzenlenen Bodrum Vergi Dairesinin … günlü, … sayılı Ödeme Emrine konu 271.697,38 TL tutarlı ecrimisil bedelinin 6009 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeleriyle değişik 2886 sayılı Kanunun 75 ve geçici 3. maddeleri kapsamında gerekli indirimler yapılmak suretiyle peşin olarak tahsil edilmesi talebiyle yapılan 24/08/2010 günlü başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 30/11/2001 tarihinde taraf vekillerinin katılımıyla duruşma yapılarak, davanın reddi yolunda verilen kararının Danıştay Onyedinci Dairesinin 25/05/2016 günlü, E:2015/2739, K:2016/4030 sayılı kararıyla esası yönünden onanması ve duruşmaya katılan davalı idarelerin vekilleri yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının bozulması üzerine, kısmen bozma kararına uyulmak suretiyle, karar tarihi olan 17/07/2019 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin duruşmalı işler için öngördüğü 2.075,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hak arama özgürlüklerinin kısıtlandığı belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Bodrum Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup, diğer davalı Bodrum Malmüdürlüğü tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı; uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman, hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Mahkemece; duruşma yapılarak verilen ve bozma kararına konu karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin dikkate alınması gerekirken; kısmen bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin duruşmalı işler için öngördüğü 2.075,00 TL tutarındaki avukatlık ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir. Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "2.075,00 TL" ibaresinin, "1.100,00 TL" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.