Danıştay 2. Daire E.2021/12435 K.2023/159

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin, Danıştay Onuncu Dairesinin 07/02/2018 günlü, E:2018/245, K:2018/431 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; bilirkişi raporunun Mahkeme kararına esas alınabilecek nitelikte bulunmadığı, davaya konu edilen taşınmaza ilişkin olarak Danıştayın bozma kararı da dikkate alınarak bozulan mahkeme kararında yaptırılan bilirkişi raporu ile tespit edilen emsal 2 olarak belirlenen,

Türkiye İşbankası'nın Çeşme Ilıca'da bulunan Sosyal Tesislerine ait … ada … nolu parselin deniz tarafında kıyı kenar çizgisinin içinde bulunan 2.036.00 m² lik alan içindeki iskele ve plaj (şemsiye- şezlong) alanı olarak kullanılan taşınmazın; dava konusu taşınmaz ile aynı bölgede, yakın uzaklıkta ve benzer niteleklerde olduğu dikkate alınarak belirtilen taşınmazın birebir emsal olarak alınabileceği sonucuna varılarak yapılan hesaplama sonucunda 3 yıl 20 gün karşılığı tespit edilen değerin 54,278, TL olduğu görüldüğünden dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 34.869,69 TL'lık kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yerel mahkemenin, gayrimenkul değerleme uzmanlarının bozma kararına uygun olarak hazırladığı bilirkişi raporunu yok sayarak uzmanlık alanı olmadığı halde emsal taşınmazla davaya konu taşınmazı bire bir aynı kabul etmek suretiyle verdiği kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.