Danıştay 2. Daire E.2021/142 K.2021/4876

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin … günlü, E:… , K:… sayılı kararıyla; ecrimisil alacağının tahsili amacıyla kesinleşen yargı kararları uyarınca hukuka uygun bulunan ecrimisilin tahsili için gecikme zammıyla birlikte "…. Yönetimi,. Ada,.

Parsel Malikleri" adına dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin, bir kısım bağımsız bölümün maliki olan davacı tarafından bu ödeme emrinin iptali istemiyle görülen davanın açıldığının anlaşıldığı, ödeme emrinde borçlu olarak açıkça belirtilmemesine karşın, kat maliki olan davacının hissesi oranında sorumlu olduğu ecrimisilin hesaplanıp, yedi gün içinde ödenmesi, aksi takdirde 6183 sayılı Kanun uyarınca tahsil edileceği yönündeki işlemler tesis edilerek, davacıya tebliğ edildiği, "Yönetim" adına düzenlenen ve 03/08/2018 tarihinde Yönetime tebliğ edilen davaya konu ödeme emri ile ilgili Yönetim tarafından açılan davanın.

İdare Mahkemesinin … tarihli, E:… , K:… sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda yargı kararları ile kesinleşen ecrimisilin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti :. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararla, Dairelerinin … tarihli, E:… , K:… sayılı kararıyla, ödeme emriyle istenilen gecikme zammının nasıl hesaplandığının sorulması üzerine davalı idarece verilen yanıt ve eki belgelerden borçlunun başvurusu sonrasına 2.638.309,81-TL gecikme zammının, 1.739.772,72 TL olarak yeniden hesaplandığının ve bu şekilde düzeltme yapıldığının bildirildiği,

bunun dışında dava konusu ödeme emri incelendiğinde ise, dayanak ecrimisil ihbarnamelerinin 05/08/2016 tarihinde düzenlenmesine karşın, vade tarihlerinin 01/08/2011 tarihinden başlamak üzere 2012, 2013, 2014, 2015 yılları ve nihayet 30/06/2016 tarihi olarak belirlendiği, gecikme zammı hesaplama cetvelinde ise vade tarihinin bu defa 05/09/2016 olarak düzeltildiğinin görüldüğü,

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51. maddesinde amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı % 4 oranında gecikme zammı tatbik olunacağının, ay kesirlerine isabet eden gecikme zammının günlük olarak hesap edileceğinin hükme bağlandığı, 2010/965 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesiyle, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinin birinci fıkrasında yer alan gecikme zammı oranının her ay için ayrı ayrı uygulanmak üzere %1,40 olarak yeniden belirlendiği,

bu durumda, işlem tarihi itibariyle dava konusu ödeme emrinin gecikme zammına ilişkin kısmının belirtilen düzenlemeye aykırı olarak hesaplandığı gerekçeleriyle, bu davanın da konusunu oluşturan … tarihli, … sayılı ödeme emrinin gecikme zammının tahsiline ait 2.638.309,81 TL'lik kısmında hukuka uyarlık görülmeyerek, davacının istinaf başvurusunun kabulüne,.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararın kaldırılmasına, dava konusu işlemin 2.638.309,81 TL gecikme zammının tahsiline ait kısmınının iptaline, 3.549.217,00 TL ecrimisil alacağının tahsili yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kesinleşmiş ve ödenmeyen ecrimisil alacağı için gecikme zammı hesaplandığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.