Danıştay 2. Daire E.2021/15402 K.2021/4619

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla; dava konusu işlemin iptaline, davacının yoksun kaldığı parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 09/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedilmiş; anılan karar, Danıştay İkinci Dairesinin 04/12/2019 günlü, E:2016/11953, K:2019/6880 sayılı kararıyla bozulmuştur.

... İdare Mahkemesinin kapatılması nedeniyle ... İdare Mahkemesi esasına kaydedilen dosyada; Bingöl ilinin, ... İdare Mahkemesinin yargı çevresinden çıkarılarak Erzurum ilinin yargı çevresine bağlanması nedeniyle ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla, dava yetki yönünden reddedilerek dosya yetkili ... İdare Mahkemesine gönderilmiş ve ... İdare Mahkemesi esasına kaydedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Anılan bozma kararına aynen uyularak ... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla. 3359 sayılı Kanun'un Ek 3. maddesi uyarınca, uzman tabip ve tabiplerin Devlet hizmeti yükümlülüğünü ifa ederken, Devlet memuru veya 4924 sayılı Kanun'a tabi sözleşmeli statüde görev yapma hususunda tercih haklarının bulunduğu açık olmakla birlikte.

4924 sayılı Kanun'un dava konusu işlem tarihindeki halinde; sözleşmeli sağlık personeli pozisyon sayısının azami 22.000 olacağı, sözleşmeli personelin istihdam edilecek hizmet birimlerinin Bakanlar Kurulu kararı ile tespit edileceği ve pozisyonların Maliye Bakanlığı tarafından vize edileceği; davalı idarenin, sözleşmeli personel pozisyonlarının hizmet ihtiyaçlarına en uygun şekilde dağılımının sağlanması için gerekli tedbirleri almak ve bu amaçla norm pozisyon sayılarını tespit etmekle görevlendirildiğinin anlaşıldığı;

bu kapsamda, 05/07/2015 günlü, 29407 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "4924 Sayılı Kanun'un 3. Maddesinin İkinci Fıkrası Hükmü Çerçevesinde Yeniden Belirlenen 2015 Yılında Sözleşmeli Sağlık Personeli İstihdam Edilecek Hizmet Birimleri" başlıklı 2015/7865 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ekindeki tabloda.

2015 yılını kapsayan sözleşmeli sağlık personeli istihdam edilecek hizmet birimlerinin sayılarının tespit edildiği, idareler bazında personel dağılımlarına yer verildiği, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon branşında (62) adet Yataklı Tedavi Kurumu'na ait olmak üzere toplam (62) adet sözleşmeli uzman tabip istihdam edilmesine cevaz verildiğinin görüldüğü; pozisyon vizesine ilişkin cetvelin incelenmesinden; davacının görev yaptığı Bingöl Devlet Hastanesinde, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon branşı için vize edilmiş pozisyon bulunmadığı.

Devlet hizmeti yükümlüsü olarak çalışmakta olanlardan sözleşmeli pozisyona geçmek isteyenlerin taleplerinin boş sözleşmeli personel pozisyonu bulunmadan kabul edilme imkanı olmadığından, davacının sözleşmeli statüye atanma talebinin reddedilmesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4924 sayılı Kanun'a tabi sözleşmeli personel statüsüne geçmek için talebin yeterli olduğu, boş sözleşmeli pozisyon olması gerektiği yönünde herhangi bir hüküm bulunmadığı, Kanun'un sözleşmeli statüye geçiş hususunda İdareye takdir yetkisi tanımadığı gibi geçişleri engelleyici veya kısıtlayıcı bir düzenleme konusunda da İdarenin takdir yetkisinin bulunmadığı, benzer dosyalarda verilen iptal kararlarının onandığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Usûl ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.