Danıştay 2. Daire E.2021/16265 K.2021/3728

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 07/07/2020 günlü, E:2016/4240, K:2020/2114 sayılı bozma kararına uyularak verilen ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; evrensel bir hukuk kuralı olan "Ne Bis İn İdem (Aynı fiilden dolayı birden fazla ceza verilmez)" prensibinin disiplin hukukunda da uygulanması gereken genel bir ilke olduğu, bu ilke uyarınca konusu suç teşkil eden bir fiile tek bir bir ceza tayin edilmesi gerektiği, eğer bir fiil ile kanun veya kanunların değişik hükümleri ihlal edilmişse, bu durumda en ağır cezayı gerektiren kanun hükmünün uygulanması gerektiği, hakkında yapılan soruşturma sonucunda davacının sabit görülen eyleminin, yönetmelik eki cetveldeki birden fazla maddeyi ihlal ettiği kanaatine varılmış ise de,

yukarıda bahsedilen ilke gereğince, davacıya birden fazla disiplin cezası vermek yerine bunlardan en ağır olan disiplin cezasının verilmesi gerekirken, davacı hakkında toplamda 48 ihtar puanı cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacı hakkında nöbet ve görev yerinin izinsiz terk etmekten pek çok kez tutanak tutulduğu, nöbet ve çalışma saatlerinin belirlenmesi konusunda mevzuata uygun hareket edildiği ve davacının da nöbetçi olduğunu bildiği halde görev yerinde bulunmadığından dolayı dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.