Danıştay 2. Daire E.2021/16595 K.2022/3613

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Bozma kararına uymak suretiyle ...

İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı temyize konu kararla; davacıya verilen ruhsatın geçici izin belgesi niteliği dikkate alınarak, izin belgesinin iptaline dayanak gösterilen şifahi şikayet, görüntü kirliliği, trafik akışı gibi sebeplerin somutlaştırılamadığı, bu hususlara yönelik olarak dava konusu işlemden önce herhangi bir inceleme yapılmadığının anlaşıldığı, diğer yandan başta imar olmak üzere insan sağlığı ve genel güvenlik gibi diğer izin koşulları açısından herhangi bir somut sebebin ortaya konulamadığı anlaşıldığından,

geçici izin belgesinin iptali için yeterli ve gerekli inceleme yapılmaksızın davalı idarece belgenin iptal edilmesine, ayrıca işyerinin faaliyetine uygun, alt ve üst yapısı tamamlanarak imar planında tahsis edilmiş bir alana taşınması amacı için de yer ve uygun zaman verilmeden tahliyesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; mahkemece imar durumunun araştırılmadığı, sadece çevre ve görüntü kirliliği açısından araştırma yapıldığı, davacının hak talep etmeyeceğine ilişkin olarak taahhüdünün bulunduğu, sunulan yapı kayıt belgesinin dava konusu iş yerini kapsayıp kapsamadığının araştırılmadığı, ilçe sınırlarını kapsayan yürürlükteki 1/5000 ölçekli nazım imar planında sanayi alanının henüz belirlenmediği, çalışmaların devam ettiği bu nedenle davacıya yer gösterilmesinin bu aşamada mümkün olmadığı dolayısıyla mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.