Danıştay 2. Daire E.2021/16656 K.2023/4137

Dava Konusu İstem

Dava; polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, "görev sırasında uyumak" fiilini işlediğinden bahisle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-1 maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzüğün 15. maddesi uyarınca bir alt ceza uygulanarak ''10 ay kısa süreli durdurma" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm haklarının ödenmesi istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile, davanın reddine karar verilmiş olup; anılan ret kararı, Danıştay Beşinci Dairesinin 24/04/2019 tarih ve E:2016/50934, K:2019/2925 sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyize konu karar ile; disiplin soruşturması raporu ve eki bilgi belgelerin incelenmesinden, davacının, görev sırasında uyuduğuna ilişkin olarak, tutulan tutanak dışında kesin ve somut bir bilgi belge bulunmadığının anlaşıldığı; bu durumda, isnat edilen fiili işlediğine dair, her türlü kuşku ve şüpheden uzak, kesin delil bulunmayan davacının, "görev sırasında uyumak" fiilini işlediğinden bahisle disiplin cezası ile cezalandırılmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle; dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; disiplin cezasına konu olan davacı fiilinin disiplin soruşturmasıyla tespit edildiği, dava konusu işlemin hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulunun, Danıştay dava dairelerinin görevlerini belirleyen ve 19/12/2020 günlü, 31339 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararı uyarınca doğrudan Dairemiz esasına alınan davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.