Danıştay 2. Daire E.2021/17305 K.2022/276

.... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ödeme emrinin dayanağı idari para cezasına karşı açılan davalarda itirazların reddine karar verildiği, hal böyle olunca hukuka uygunluğu Mahkeme kararı ile ortaya konulduğu anlaşılan ve kesinleşen idari para cezasının tahsiline yönelik olarak düzenlenerek tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onuncu Dairesinin 02/12/2019 günlü, E:2014/4220, K:2019/9017 sayılı kararıyla anılan karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : .... İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla;

5607 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idari para cezasının arttırılması yönüyle işlem tarihinden sonra lehe bir durum bulunduğu, dolayısıyla 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 11. fıkrası uyarınca verilen 403.220,00 TL idari para cezasının tahsilinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak 4. maddenin 2. fıkrası uyarınca yapılan para cezasının yarı oranında arttırımı yönüyle lehe olan düzenlemenin uygulanması gerektiği ve geriye kalan 201.610,00 TL yönüyle para cezasının tahsilinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin; 201.610,00 TL'lik kısmının iptaline, 403.220,00 TL idari para cezasının tahsiline ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu iddialarıyla mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.