KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/18229 E., 2023/1648 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 30 Mart 2023
- Esas No
- 2021/18229
- Karar No
- 2023/1648
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı
- Vekili
- Hukuk Müşaviri …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
556 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; … ve. Lisesinde Müdür Yardımcısı olarak görev yapmakta iken hakkında verilen meslekten çıkarma disiplin cezasının yargı kararı ile iptal edilmesi üzerine görevine başlatılan davacı tarafından, işlem sebebiyle uğranıldığı ileri sürülen zarara karşılık, fazlaya dair hakları saklı tutularak 20.000,00TL maddi, 30.000,00TL manevi tazminatın 24/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. ...
İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararı ile, dava konusu olayda manevi tazminat şartlarının oluşmaması nedeniyle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerektiği; davacının görevden uzaklaştırma sebebiyle açıkta geçen süreler için 17.712,46 TL ve meslekten ihraç sebebiyle geriye dönük maaşlar için 77.008,47 TL olmak üzere toplamda 94.720,93 TL net ödemenin davacıya ödendiği anlaşıldığından dava konusu maddi tazminata ilişkin kısmın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup.
Danıştay İkinci Dairesinin 26/02/2020 günlü, E:2016/14839, K:2020/1126 sayılı kararı ile, toplamda 94.720,93 TL net ödemenin davacıya yapıldığı anlaşıldığından, bu kısım yönünden ayrıca karar verilmesine yer bulunmadığı; bununla birlikte, davacının meslekten çıkarma cezasının yargı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle, bu işleme bağlı olarak davacının fiilen çalışamadığı süreler için çalışmış olsaydı alacağı aylık dışındaki diğer ek ödemelerin miktarının ara kararı ile davalı idareye hesaplattırılmak suretiyle, bu istem hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle,
anılan ret kararının manevi tazminat yönünden davanın reddine ilişkin kısmının onanmasına, maddi tazminata ilişkin kısmının ise bozulmasına hükmedilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden verilen temyize konu karar ile; hukuka aykırı bulunan işlem nedeniyle yoksun kalınan maddi zarara karşılık olarak 47.192,63 TL maddi tazminatın, yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının 47.192,63 TL maddi tazminat isteminin kabulüne, kabul edilen tazminatın 20.000,00-TL'lik kısmı yönünden idareye başvuru tarihi olan 09/07/2015 tarihinden itibaren, kalan 27.192,63-TL yönünden ise ıslah dilekçesinin Mahkemeye verildiği tarih olan 10/05/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; üçüncü kişilerin tamamen kendi şahsi kusurları nedeniyle verdikleri zararlardan idarenin sorumlu tutulamayacağı, vaki hadiseye dayanak olan dava konusu işlemde kanuna, maksada ve hizmet gereklerine aykırı bir hususun bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/18229, K. 2023/1648, 30 Mart 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama