Danıştay 2. Daire E.2021/18700 K.2022/4281

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… ….

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idarenin köylü pazar yeri tahsis kararının yargı kararı (Danıştay Sekizinci Dairesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak anılan Mahkemece verilen … günlü ve E…, K:… sayılı karar) ile iptal edilmesi sonrasında, davacı tarafından tazminat talep edilmişse de, yargı kararı ile iptal edilen tahsis kararı dolayısıyla, oluştuğu iddia edilen maddi zarara dair somut ve hukuken kabul edilebilir hiçbir bilgi ve belge sunamayan davacının maddi tazminat talebinin kabulüne imkan bulunmadığı; davacının manevi tazminat talebine gelince;

yargı kararı ile iptal edilen tahsis kararı sonrasında, mahkeme kararı doğrultusunda nesnel kıstaslar esas alınarak söz konusu pazar yerinde davacıya yeni bir tezgah tahsis edilmediği görülmüş olup, yargı kararı gereğini yerine getirmeyen davalı idarenin, davacının bu sebeple maruz kaldığı elem ve üzüntü dolayısıyla uğradığı manevi zararlarına karşılık takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminatı, davacıya ödemesi gerektiği sonucuna varıldığı belirtilerek, davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın davalı idarece davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının kendisine verilen yeri beğenmediği, bu nedenle kendisine verilen pazar yerinde çalışmadığı, davanın devam ettiği 2009-2014 yılları arasında yargılama devam ederken tezgahının boş kalmadığı, satışların devam ettiği, iptal kararının kesinleşmediği belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından verilen … günlü, E:…, K:… sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.