Danıştay 2. Daire E.2021/1972 K.2021/5338

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında isnad edilen "menşei belli olmayan, bulundurması ve taşıması yasak olan her çeşit silah, mühimmat ve benzerlerini bulundurmak" suçu için 6136 sayılı Kanun kapsamında açılmış bir kamu davası olmadığı, arama esnasında ele geçirilen fişeklerin 2002 yılında Şırnak ili Beytüşşebap ilçesi Terörle Mücadele Büro Amirliğinde görev yaptığı esnada verildiği, şark dönüşünde yanında getirdiği,

menşei belli olup yasadışı yollardan giren fişeklerden olmadığı ve sayı itibarıyla da ticaretinin yapılmasının mümkün olmadığından isnat edilen fiil sabit olmayıp dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı mali ve özlük haklarının meslekten çıkarma tarihi olan 17/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yürütülen soruşturma sonucunda getirilen teklif doğrultusunda dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; anılan Daire tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü: gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.