Danıştay 2. Daire E.2021/2274 K.2021/318

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin, Danıştay Beşinci Dairesinin 24/04/2017 günlü, E:2016/18087, K:2017/11441 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verdiği temyize konu kararıyla; davacının İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünde görevli olduğu dönemde hakkında açılan soruşturma neticesinde, İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun 16/02/2007 tarihli kararıyla 20 ay uzun süreli durdurma, 6 ay kısa süreli durdurma ve 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırıldığı, dava konusu işlemin ise 25/04/2013 tarihinde tesis edildiği, davacının 16/02/2007 tarihinden işlem tarihine kadar başka disiplin cezasının bulunmadığı,

davalı idarenin davacının çalıştığı birimde verimli olamayacağına dair gerekçe olarak sadece 16/02/2007 tarihli disiplin cezalarını gösterdiği, cezaların üzerinden makul kabul edilemeyecek kadar uzun bir süre (6 yıl) geçmiş olduğu ve davacının branşta verimli olamayacağına ilişkin başka sebepler ileri sürülmediği ve adı geçenin bu süreçte branşa yönelik eğitimlere katılmasının da sağlandığı hususları birlikle değerlendirildiğinde, trafik branşından çıkartılarak genel hizmet statüsüne aktarılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Duruşmalı işler için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2017 yılı için 1.510,00-TL vekalet ücretinin belirlendiği, Mahkemece 990,00-TL ye hükmedildiği, anılan kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı İdare tarafından; Davacının işlediği fiiller nedeniyle 20 ay uzun süreli durdurma, 6 ay kısa süreli durdurma ve 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile tecziyesine karar verildiği, aldığı disiplin cezaları sebebiyle trafik branşından çıkarılması yönünde teklifte bulunulduğu, mevzuatta ceza almış olanlardan trafik hizmetinde verimli olmayacağı anlaşılanların bu branştan çıkarılması gerektiği yönünde düzenleme olduğu, davacının da mevzuat gereği anılan branşta kalması uygun bulunmadığından çıkarılmasına karar verildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek, temyiz incelemesine konu İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.

DAVACININ CEVABININ ÖZETİ

Cevap verilmemiştir.

DAVALI İDARENİN CEVABININ

ÖZETİ

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması, davacının temyiz isteminin ise süreaşımı nedeniyle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; dosya tekemmül ettiğinden, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı idarenin temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup, 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararı; Danıştay Beşinci Dairesinin 24/04/2017 günlü, E:2016/18087, K:2017/11441 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.

Davacının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca halen uygulanmaya devam edilen şekliyle 46/2. maddesinde; özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay dava daireleri ile idare vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temiz yoluna başvurulabileceği, 48/6. maddesinde;

temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, mahkemenin veya Danıştay dairesinin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiş, 48/7. maddesinde de temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı hususunun dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde, bu daire ve kurulca temyiz isteminin reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, temyiz edilen kararın, davacı vekiline 12/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresi bitiminin 11/02/2018 tarihine rastladığı, bu tarihin hafta sonu tatiline rastlaması nedeniyle takip eden ilk iş günü 12/02/2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken bu tarih geçirildikten sonra 13/02/2018 tarihinde kayda giren dilekçeyle temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerekmektedir.

Öte yandan, temyiz istemine konu olan kararın tebliğ tarihi olarak temyiz dilekçesinde 16/01/2018 tarihi gösterilmiş ise de; dosya içerisindeki tebliğ mazbatasında söz konusu kararın 12/01/2018 tarihinde kalemde bizzat davacı vekili Av. …'e tebliğ edildiği görülmektedir.