KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/2305 E., 2021/3625 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2021
- Esas No
- 2021/2305
- Karar No
- 2021/3625
- Temyiz eden (davalı)
- … Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Hukuk Müşaviri …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- 3. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, 2013 yılı terfi döneminde 2. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfii ettirilmemesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulu işleminin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılmıştır.
Karar Metni
565 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
Danıştay Onaltıncı Dairesinin 29/12/2015 günlü, E:2015/437, K:2015/8629 sayılı, eksik inceleme nedeniyle bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda.
İdare Mahkemesince verilen temyize konu karar ile; … yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunca, davacı hakkında 30/06/2015 tarihinden geçerli olarak “2. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi eder.” kararı verilmesi üzerine, davacının, … günlü, … sayılı Onay'la, 30/06/2015 tarihinden geçerli olmak üzere 2. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirildiği,
akabinde Emniyet Teşkilatı Kanunu’nun 55. maddesinde belirtilen "2. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesindeki en az bekleme süresini tamamlayanlar terfien 1. sınıf emniyet müdürü rütbesinde ikinci meslek derecesi karşılığı görev unvanlarına atanabilirler." hükmü uyarınca, … günlü, … sayılı Onay'la 1. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirilerek İstanbul ili,.
Polis Eğitim Merkezi Müdürlüğüne Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürü unvanıyla atandığı; öte yandan, davacı tarafından, 2012 yılı rütbe terfi değerlendirilmesi sonucu 2. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirilmemesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemiyle açılan davada,.
İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla ''dava konusu işlemin iptaline, davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının davanın açıldığı 14/06/2012 tarihinden itibaren (bu tarihten sonra her ay için parasal ve özlük haklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine'' karar verildiği anlaşıldığından,
konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına yol açtığından dolayı yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; davalı idare vekilinin süresinde savunmasını yaptığı ve avukatlık ücretine hak kazandığı, dava dosyasının 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname yürürlüğe girmeden önce tekemmül etmiş olmasına karşın, vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceğine karar tarihindeki mevzuata göre karar verilmesi gerektiği, bu bağlamda, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek, Mahkeme kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Davacı tarafından cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/2305, K. 2021/3625, 21 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama