Danıştay 2. Daire E.2021/2536 K.2021/479

. İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla.

Mahkemelerinin 13.02.2014 tarihli dilekçe ret kararı ile davacıya 30 günlük yasal süre içerisinde, 2577 sayılı Yasa'nın 3. maddesine uygun olarak dava dilekçesinin yeniden düzenlenmesinin bildirilmiş olması nedeniyle, davacının en geç 23.03.2014 tarihinde dilekçenin yenilenmiş olması gerekmekte iken, yasal sürenin son gününden itibaren iki ay sonra 22.05.2014 tarihinde yenileme dilekçesi verilmiş olduğunun görülmesi üzerine, 06.06.2014 tarihli ara karar ile PTT Genel Müdürlüğünden tebligata çıkarılan evrakın, mahalle muhtarına teslim edilip edilmediği,

ihbarnamenin gösterilen adreste kapıya yapıştırılıp yapıştırılmadığı hususların bildirilmesinin istenildiği, PTT Genel Müdürlüğünün 09.07.2014 tarihli cevabında bildirilen adresin kapalı olması sebebiyle tebliğ evrakının MERNİS adresi esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi uyarınca 21.02.2014 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2 nolu formun adresin kapısına yapıştırılmış olduğunun bildirildiği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Anılan karar, Danıştay Beşinci Dairesi'nin 30/11/2017 günlü, E:2016/21581, K:2017/23534 sayılı kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden, 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca, 13.02.2014 tarih ve E:2014/249 ve K:2014/102 sayılı karar ile dava dilekçesinin reddine karar verildiği, bahse konu kararın 21.02.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan adres kayıt sistemindeki adrese 21.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği,

davacının 22.05.2014 tarihinde verdiği yenileme dilekçesinde tebliğin kendisine yapılmadığını belirttiği, bu durumda, davacının bildirdiği adreste 7201 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında tebliğ imkansızlığının bulunduğu tespit edilmeksizin, doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre adres kayıt sistemindeki adrese yapılan tebligat usulsüz olduğundan. davacının beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak esas alınıp yenileme dilekçesinin süresinde verildiğinin kabulü gerektiğinden, İdare Mahkemesinin davanın süre aşımı yönünden reddine ilişkin kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Danıştay Beşinci Dairesi'nin anılan bozma kararına uyularak ...

İdare Mahkemesi'nce verilen temyize konu kararla; davalı idarenin merkez teşkilatında polis memuru olarak aynı birimde yedi yıldan fazla süre görev yapmış olan davacının, birim amirinin teklifi doğrultusunda ve 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 96'ncı maddesi ile idareye tanınan takdir yetkisi çerçevesinde aynı il içerisinde ve özlük hakları korunarak idarenin taşra teşkilatı emrine atanmasının, aynı bölge kapsamında olan personel ihtiyacı sebebiyle yapılmış olup hukuken geçerli bir sebebe dayandığından, takdir yetkisinin bu yönde kullanılmasında kamu yararı ve emniyet hizmetlerinin gereği olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı,

bu durumda, davacının, birim amirinin teklifi doğrultusunda aynı görev unvanı ile, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76'ncı maddesinin birinci fıkrası ve 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 96'ncı maddesinde tanınan takdir yetkisi çerçevesinde, aynı ilde kurum içi atanmasına dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, özel harekat branşından çıkarılmasının nedenlerinin idare tarafından somut bir şekilde ortaya konulamadığı, branştan çıkarma ile ilgili olarak davalı idarenin sınırsız takdir hakkının varlığından bahsedilemeyeceği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.