Danıştay 2. Daire E.2021/2581 K.2022/2047

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının İstanbul Emniyet Müdürlüğü kadrosunda emniyet amiri olarak (kararda sehven polis memuru yazılmıştır) görev yapmakta iken 30/06/2014 günlü Bakanlık onayı ile Hakkari Emniyet Müdürlüğü kadrosuna atandığı; ancak hakkında yürütülen soruşturma kapsamında verilen 31/07/2014 günlü kararla görevden uzaklaştırılması ve 29/09/2014 günlü karar ile görevden uzaklaştırılma tedbirinin uzatılması nedeniyle atama işleminin uygulanmadığı, dava konusu işlemle görevden uzaklaştırma kararının kaldırılarak davacının İstanbul Emniyet Müdürlüğü kadrosundan ilişiğinin kesildiği;

uyuşmazlıkta, davalı idarece kamu hizmetinin gerekleri ile ihtiyaç durumuna binaen tesis edilen ve görevden uzaklaştırma kararları nedeniyle uygulanamayan 30/06/2014 günlü naklen atama işleminin uygulanması kapsamında dava konusu işlemin tesis edildiği, davacı tarafça böyle bir ihtiyaç bulunmadığı,

işlemin keyfi olarak cezalandırma amaçlı yapıldığı yolunda ortaya kabul edilebilir bir bilgi ve belge konulamadığı gibi söz konusu il dışı atama işlemine karşı dava açıldığına dair beyan, bilgi ve belge sunulmadığından evvelce tesis edilen işlemin uygulanması amacıyla tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; ilişiğinin atama dönemi dışında kesilmesinin hukuka aykırı olduğu ve cezalandırma amacı taşıdığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğunu gösteren somut bilgi ve belgenin İdare tarafından dosyaya sunulamadığı, hakkındaki adli ve idari soruşturmalar devam ederken aceleyle ve gerekçe gösterilmeksizin göreve iade edilmesinin hakkında uygulanan görevden uzaklaştırma kararının da hukuka aykırı olduğunu gösterdiği, İdarenin hukuka aykırı ve keyfi davrandığı, işlemin sebep ve maksat unsurları yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine; anılan Daire tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan; Mahkeme kararında "Dava dosyanın incelenmesinden" ibaresiyle başlayan iki paragraf bulunduğu, bunlardan ilkinin dava dışı üçüncü kişinin yargılamasına ilişkin olup, davacı ve işbu dava ile ilgisinin bulunmadığı görülmüşse de; anılan paragrafın sehven yazıldığı ve sonucu itibarıyla kararı kusurlandıracak nitelikte bulunmadığı açıktır.