Danıştay 2. Daire E.2021/261 K.2023/1713

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 26/04/2016 günlü, E:2015/3570, K:2016/3289 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; dava konusu taşınmazın metrekare birim değerine yönelik olarak daha önce ... ve ...

İdare Mahkemelerince hüküm altına alınan ve bir kısmı Danıştay Onuncu Dairesince onanarak kesinleşen tutarlar gözönünde bulundurularak ve bu tutarlara yeniden değerleme oranları uygulanmak suretiyle dava konusu ecrimisil bedelinin hesaplanması neticesinde, İzmir ili, Konak ilçesi,. Mahallesinde bulunan ve tapunun … ada, … sayılı parselinde kayıtlı olan, üzerinde.

Alışveriş Merkezinin bulunduğu Hazineye ait taşınmazın 375 m²'lik kısmının 01/01/2012-30/06/2012 tarihleri arasında davacı şirket tarafından fuzulen işgal edilmesi nedeni ile 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi uyarınca istenebilecek ecrimisil bedelinin 68.262,74-TL olması olması gerektiği dikkate alınarak, dava konusu işlemin, 38.287,26 TL'lik kısmı yönünden iptaline, 68.262,74 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, dava konusu taşınmaz üzerinde işgalci olmadığı, bilirkişilerce hatalı tespitler yapıldığı ileri sürülmektedir. Davalı İdare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve usule uygun olduğu, bu nedenle davanın tamamı yönünden ret kararı verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.