Danıştay 2. Daire E.2021/2634 K.2021/3354

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ....

K: ... sayılı kararıyla; davacının bir üst rütbeye terfi ettirilmemesi yönünden kıdemi yerinde olmakla birlikte, bir üst rütbeye terfi durumu değerlendirilirken, emniyet hizmetinin özelliği ve gereklerine uygun olarak, kıdemin yanı sıra, geçmiş hizmetleri sırasında almış olduğu disiplin cezalarına (disiplin cezası affa uğramış olsa bile) ve ceza yargılaması sonucunda verilen cezalara dayanak olan tüm eylemleri dikkate alındığında bir üst rütbeye terfiye layık olmadığı sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde kanuna, kamu yararına, hizmetin gereklerine ve hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, dava konusu işlem, hukuka uygun bulunduğundan, davacının işlem nedeniyle 30/06/2012 tarihinden itibaren mahrum kaldığı mali ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onikinci Dairesinin 20/11/2014 günlü, E:2013/6775, K:2014/7718 sayılı kararıyla; davacının, bulunduğu rütbede zorunlu en az bekleme süresini tamamladığı, toplam 13 adet takdirname ve maaş taltifinin bulunduğu, kıdem sıralamasını gösteren listenin 21. sırasında yer aldığı ve 989 emniyet amirinden 886'sının 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirildiği, davacının kıdeminin yeterli olduğu, ayrıca, bulunduğu emniyet amirliği rütbesinde aldığı adli ve disiplin cezaları ve soruşturmaların dayanak olan fiilleri nedeniyle 2011 yılında da terfi ettirilmediği,

davacının bulunduğu emniyet amirliği rütbesinde aldığı adli ve disiplin cezalarına konu fiillerinin üst rütbeye terfii engellemeyecek veya fiillerin gerçekleştiği rütbedeki terfii etkileyecek nitelikle olmamaları sebebiyle sadece o terfi döneminde dikkate alınması yeterli olduğundan dava konusu 2012 yılı terfi döneminde de aynı gerekçeyle bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, bu durumda, 2012 yılı terfi döneminde, davacının 4. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi için kıdem ve liyakat yönünden yeterli olduğu anlaşıldığından,

terfi ettirilmemesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve hakkaniyete uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla, Danıştay Onikinci Dairesinin kararına uyulmayarak ilk kararda ısrar edilmiştir.

Davacının temyiz istemi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen 16/03/2017 günlü, E:2016/1233, K:2017/1249 sayılı kararla, olayda, davacının, bulunduğu rütbede zorunlu en az bekleme süresini tamamladığı, toplam 13 adet takdirname ve maaş taltifinin bulunduğu, kıdem sıralamasını gösteren listenin 21. sırasında yer aldığı ve 989 emniyet amirinden 886'sının 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirildiği, davacının kıdeminin yeterli olduğu, ayrıca, bulunduğu emniyet amirliği rütbesinde aldığı adli ve disiplin cezaları ve soruşturmaların dayanak olan fiilleri nedeniyle 2011 yılında da terfi ettirilmediği,

davacının bulunduğu emniyet amirliği rütbesinde aldığı adli ve disiplin cezalarına konu fiillerinin üst rütbeye terfii engellemeyecek veya fiillerin gerçekleştiği rütbedeki terfii etkileyecek nitelikle olmamaları sebebiyle sadece o terfi döneminde dikkate alınması yeterli olduğundan dava konusu 2012 yılı terfi döneminde de aynı gerekçeyle bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, bu durumda, 2012 yılı terfi döneminde, davacının 4.sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi için, kıdem ve liyakat yönünden yeterli olduğu anlaşıldığından,

terfi ettirilmemesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davalı idarenin karar düzeltme istemi ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 19/12/2018 günlü, E:2017/3251, K:2018/5651 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

... İdare Mahkemesince, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla; dava konusu işlemin iptaline, tazminat isteminin kabulü ile davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı yasal ve özlük haklarının dava tarihinden (02/07/2020) itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; liyakati oluşturan kriterlerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu davacı hakkında terfi etmez kararı verildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup, aynı Kanun'un 18/06/2014 günlü, 6545 sayılı Yasanın 22. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki "Kararın bozulması" başlıklı 49. maddesinin 4. fıkrasında; mahkemenin bozma kararına uymayarak eski kararında ısrar edebileceği, ısrar kararının ilgili tarafından temyizi halinde, davanın konusuna göre Danıştay İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulunca inceleneceği, Danıştayın ilgili dava dairesinin kararı uygun görülürse mahkemenin kararının bozulacağı, aksi halde onanacağı, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu itibarla, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilmiş olan temyize konu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.