Danıştay 2. Daire E.2021/278 K.2021/813

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 108. maddesine dayanılarak aynı Kanun'un 107. maddesi uyarınca davacı şirkete 7.144,60 TL idari para cezası kesildiği, bu cezanın 29/06/2005 tarihinde tebliğ edildiği, cezaya itiraz edilmemesi üzerine kesinleştiği, cezanın tahsili amacıyla davacı şirket adına 01/02/2007 tarihli ödeme emrinin düzenlendiği, davacıya adresinde tebligat yapılamaması nedeniyle 05/12/2008 tarihinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 103-106. maddeleri uyarınca ilanen usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, anılan idari para cezasının tahsili amacıyla gönderilen haciz işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı,

diğer taraftan, usulüne uygun olarak tebliğ edilen ceza ihbarnamesi ile ödeme emri uyarınca tahsil edilen 7.144,60 TL'nin de tazmininin mümkün olmadığı, öte yandan, davacı tarafından söz konusu alacağın zamanaşımına uğradığı iddia edilmekte ise de, cezanın tebliğ tarihinden itibaren 2 yıl içinde ödeme emri düzenlendiği, ödeme emrinin de zamanaşımı süresi olan 5 yıl içinde alacağın tahsil edildiği görüldüğünden davacının bu iddiasına itibar etme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdari para cezasının 29/06/2005 tebliğ edildiği, itiraz edilmediği, 14/07/2005 tarihinde kesinleştiği, alacağın vadesinin 2005 yılı olduğu konusunda ihtilaf bulunmadığı, 6183 sayılı yasanın 102. maddesine göre 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde 2010 yılı sonuna kadar tahsil edilmemesi halinde zamanaşımına uğrayacağı, 2011 yılında işlem yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, Kabahatler Kanunu 21. maddeye göre 2008 yılı sonu itibarıyla kararın yerine getirme süresinin dolduğu, hukuka aykırı olarak hesaplarına konulan e-haciz ve bloke işleminin iptali, tahsil edilen miktarın iadesi, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay İkinci Dairesi'nce, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.