Danıştay 2. Daire E.2021/280 K.2022/1193

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Danıştay Onuncu Dairesinin 07/10/2015 günlü, E:2013/871, K:2015/4068 sayılı bozma kararına uyularak, davacının daha önceki ihlalleri nedeniyle idari para cezası verilmiş ve bu kararlar davacıya tebliğ edilmiş ise de; ilk fiilde 1 ay, ikinci fiilde 3 ay müddetle ruhsat tezkeresinin askıya alındığına ilişkin olarak davacı hakkında herhangi bir işlem tesis edildiği ve bildirim yapıldığı yönünde dosyaya bir bilgi belge sunulamadığı anlaşıldığından; ruhsat tezkeresinin iptali öncesinde tekemmül ettirilmesi gereken aşamalar tamamlanmaksızın tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ikinci defa işlenen suçtan dolayı 3 ay süre ile ruhsata el konulduğu, davacının, ruhsatına tekrar el konulması halinde ruhsatının iptal edileceği bilgisine sahip olduğu, 29/02/2012 tarihinde uygulanan cezanın İl Müdürlüğüne 14/03/2012 tarihinde ulaştığı, 28/03/2012 tarihinde uygulanan cezanın 06/04/2012 tarihinde ulaştığı, bu nedenle ruhsat sahibine ikinci cezanın bildirimi yapılamadan ruhsatın iptalinin gerçekleştirildiği, gemi sahibinin, ilk cezadan sonra ruhsat tezkeresini teslim etmesi gerektiğini bilmesine rağmen, av sezonu olması nedeniyle, 28/03/2012 tarihli ceza kararı uygulanmadan önce ruhsatı teslim etmek için başvurmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.