Danıştay 2. Daire E.2021/3077 K.2021/4500

...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararıyla; davacının İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nde komiser olarak görevli iken hakkında yürütülen disiplin soruşturmaları neticesinde, izinsiz ve kurumunca kabul edilir özrü olmaksızın 24 saate kadar göreve gelmemek, bildirimleri süresi içinde yerine ulaştırmamak, görevde kayıtsızlık göstermek, görevi savsaklamak veya geçerli bir özrü olmaksızın belirtilen sürede bitirmemek, hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak fiillerini işlediğinden bahisle İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu'nun ... günlü,

... sayılı kararıyla kınama ve uyarma cezaları ile; ... günlü, ... sayılı kararıyla üç günlük aylık kesimi cezası ile; ... günlü, ... sayılı kararıyla 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile ve ... günlü, ... sayılı kararıyla 16 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırıldığı, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü kadrosunda çalıştığı dönem içerisinde ise, görev sırasında ya da dışında yasaklanan tutum ve davranışlarda bulunmak fiilini işlediğinden bahisle Diyarbakır Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu'nun ... günlü, ... sayılı kararıyla kınama cezası ile cezalandırıldığı,

ayrıca davacının 17/08/2012-31/12/2012 tarihleri arasındaki performansının değerlendirilmesi sonucunda 3.62 puan verildiği hususları dikkate alındığında, dava konusu işlemde idarenin takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda hukuka uygun bir şekilde kullanıldığı, öte yandan, davacı tarafından, kendisinden daha kıdemsiz olanların bir üst rütbeye terfi ettirildiği öne sürülmekte ise de; kıdem listesinde davacıdan sonra gelip terfi edenlerin bulunmuş olması, takdir yetkisinin sınırlarının aşılmaması kaydıyla, davacının da bir üst rütbeye terfi ettirilmesini zorunlu kılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onaltıncı Dairesinin 31/12/2015 günlü, E:2015/13194, K:2015/8698 sayılı kararıyla.

2013 yılı itibariyle bulunduğu rütbedeki zorunlu çalışma süresini tamamlayan komiser listesinde 287 personel arasında 73. sırada yer alan, 33 adet takdir ve taltifi olan davacının, terfi için değerlendirmeye alındığı 2012 yılındaki Kurul kararı ile anılan cezaları nedeniyle hakkında "Terfi etmez" kararı verildiği, bu karara karşı açtığı davanın reddine ilişkin kararın ise Danıştay Onaltıncı Dairesinin 31/12/2015 tarih ve E:2015/5608, K:2015/8697 sayılı kararı ile onandığı, davacının terfi dönemi içinde yukarıda anılan disiplin ya da adli yönden soruşturmalarından başka bir soruşturmasının veya cezasının bulunmadığı,

personelin bulunduğu rütbede almış olduğu adli veya disiplin cezaları nedeniyle ilanihaye bulunduğu rütbede kalması ve terfi ettirilmemesinin adalet ve hakkaniyet ilkelerine uygun olmadığı hususları birlikte dikkate alındığında, davalı idarece personel arasında liyakat yönünden yapılan değerlendirmelerde objektif davranılmadığı sonucuna ulaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık, davayı reddeden İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararıyla, Danıştay Onaltıncı Dairesinin bozma kararına uyulmayarak, ilk kararda ısrar edilmiştir.

Davacının temyiz istemi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen 02/05/2019 günlü, E:2016/4407, K:2019/2058 sayılı kararla; dosyada yer alan Merkez Değerlendirme Kurulu kararında yer verilen gerekçeler, uyuşmazlık konusu terfi döneminde terfiyi hak eden ve terfi ettirilen personele ilişkin listeler ile listelerde yer alan personelin kıdem, sicil, ödül ve takdirnameler, eğitim ve öğrenimle kazanılan bilgi, beceri ve davranışlar ile geçmişte alınmış cezalar, geçirilen ve devam eden soruşturma bilgileri dikkate alındığında, davalı idarece liyakat değerlendirmesinde dikkate alınması gereken ölçütlerin uygulanmasında eşit,

objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiğinin ortaya konulamadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ısrar kararının bozulmasına karar verilmiştir.

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ..., K: ... sayılı temyize konu kararıyla, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak aynı gerekçeyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; kıdem ve liyakat hususlarının birlikte değerlendirildiği, emsal yargı kararlarının göz önünde bulundurulduğu, davacının geçmişte almış olduğu adli ve idari cezaların dikkate alındığı, terfiye daha layık olanlara öncelik tanındığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.