Danıştay 2. Daire E.2021/3183 K.2023/6212

Emniyet Genel Müdürlüğü adına eğitim amacıyla yurtdışına gönderilen personelin giderlerinin karşılanması işlemlerinden sorumlu, Dış İlişkiler Daire Başkanlığında görevli olan davacının, "yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkasına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi uyarınca 9 (dokuz) kez "meslekten çıkarma" cezasıyla tecziyesine ilişkin... günlü, ... sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu kararı üzerine açtığı davada; ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan karar, davacının temyizi üzerine Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesinin 02/11/2015 günlü, E:2015/13414, K:2015/6659 sayılı kararıyla, "... farklı fiillerden dolayı tesis edilen dokuz ayrı disiplin cezası arasında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu disiplin cezalarına karşı ayrı ayrı dava açılması gerekirken, her işleme karşı tek dilekçe ile dava açılmasında 2577 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükmüne uyarlık görülmediği..." gerekçesiyle bozulmuş; kararın düzeltilmesi istemi de, Danıştay Beşinci Dairesinin 16/05/2017 günlü, E:2016/26143, K:2017/12830 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince verilen ...günlü, E:..., K:... sayılı kararla, 2577 sayılı Kanun'un 15/1-(d) maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine hükmedilmiştir.

Dava Konusu İstem : Dilekçe ret kararı üzerine yenilenen dava dilekçesinde; davacının Emniyet Genel Müdürlüğü Dışilişkiler Daire Başkanlığında görevli memur olarak çalıştığı dönemde, M.S.Ç.'den geri alınması gereken maaş tutarını elden teslim aldığı halde devlete iadesi için gerekli işlemleri yapmayıp menfaat temin etmek suretiyle "yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası ile tecziyesine ilişkin ... günlü,... sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali ile yoksun kaldığı mali ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının, davaya konu işlemin tesis edilmesine neden olan eylemleri nedeniyle "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" ve "görevi kötüye kullanma" suçlarından yargılandığı davada, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... günlü, E:...

K:... sayılı kararıyla, sanığın "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden beraatine, "görevi kötüye kullanma" suçu açısından ise 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5 yıl mükellefiyetsiz denetimli serbestliğe tabi olmak şartıyla hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın, UYAP kayıtlarına göre beraat kararı yönünden 02/04/2015, mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ise 10/04/2015 tarihinde kesinleştiğinin görüldüğü, bu durumda;

gerek ceza yargılaması sonunda davacının elden aldığı paraları ilgili idari merciye iade etmediğinin ortaya konulmuş olması, gerekse de soruşturma dosyasında bulunan tanık ifadeleri, bilgisine başvurulan kişilerin beyanları ve savunmalar birlikte değerlendirildiğinde, yurt dışı harcamalarındaki iş ve işlemler ile yurt dışından dönen personelin yurda dönüş tarihlerini sistemli, düzenli ve belgeli şekilde tanzim etmekle görevli olan davacının, M.S.Ç.'den tahsil edilmesi gereken 52 günlük maaş farkı karşılığı olan parayı elden teslim alarak ve kendi ihtiyaçları için kullanarak,

"yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla ya da kin ve dostluk gibi nedenlerle kötüye kullanmak" eylemini işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu belirtilerek davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta; istinaf isteminin reddi yönünde ...

Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın davacı vekiline UETS üzerinden 05/11/2019 (elektronik tebligatın 31/10/2019 tarihinde yapıldığı ve bu tarihi izleyen 5. günden sonraki tarih) tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kararda temyiz süresinin 30 gün olduğunun açıkça belirtildiği halde, 2577 sayılı Yasa'nın 46/1. maddesinde öngörülen 30 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 18/12/2019 tarihinde Ankara BİM Vezne ve Ön Bürosu kaydına giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu görüldüğünden temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından; davacının devlet memuru olduğu, dolayısıyla 657 sayılı Kanun'a tabii olduğu, bu Kanun hükümlerine göre cezalandırılması gerektiği, davacının almış olduğu toplam 14.000,00-TL civarındaki parayı hiçbir surette zimmetine geçirme ihtimalinin olmadığı, söz konusu kişilerden para istendiğinde, mutlaka davacıya para verdiklerinin ortaya çıkacağı ve davacının da bunu iade etmek zorunda kalacağı hususu dikkate alınarak davacının hiçbir surette menfaat sağlamasının mümkün olamayacağının değerlendirilmesi gerektiği, geçici bir süre için parayı kullandığı ve bunu da faiziyle birlikte iade ettiği, disiplin cezasına konu fiilin sübut bulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesince verilen kararların kaldırılması suretiyle, usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca ilk mahkeme kararı olan ...İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının, 20/07/2016 tarihinden önce verilmiş ve kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümlere tabi bir karar olması nedeniyle,

temyiz incelemesi neticesinde bozulması ve ilk derece mahkemesince bozma kararına uyularak dava dilekçesinin reddine karar verilmesi üzerine, yenilenen dilekçe ile açılan davada yapılan yargılama sonucunda ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın da, ilk kararın verildiği tarihte yürürlükte olan kanun yollarına ilişkin hükümlere ve dolayısıyla doğrudan temyize tabi olduğu sonucuna varıldığından, ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:..., K:...sayılı ve ... günlü, E:... sayılı kararları kaldırılarak, ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı karara yönelik davacının temyiz isteminin incelenmesine geçildi:

Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, temyiz aşamasında duruşma yapılması yolundaki davacı istemi yerinde görülmeyerek, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.