Danıştay 2. Daire E.2021/3373 K.2022/4852

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesince Danıştay Beşinci Dairesinin 15/02/2018 günlü, E:2016/15211, K:2018/9113 sayılı bozma kararına uymak suretiyle verilen temyize konu kararla; davacıya isnat edilen fiilin sabit olduğu, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-1. maddesinde düzenlenen disiplin cezası, ... günlü, ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve emniyet teşkilatı mensuplarına ilişkin disiplin kurallarını yeniden düzenleyen 7068 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 8/5-(b)-3. maddesinde belirtilen disiplin cezası ile karşılaştırıldığında,

suçun maddi ve manevi unsurlarının değiştirildiği ve düzenlenen bu fiil için de anılan Tüzükte düzenlenen (24 ay uzun süreli durdurma) cezasından daha hafif bir ceza (16 ay uzun süreli durdurma) öngörüldüğü, davacının fiiline karşılık gelen cezanın yerine daha hafif bir ceza öngörüldüğü için lehe hüküm uygulanması ilkesi gereğince, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemle davacıya verilen disiplin cezasının "10 ay kısa süreli durdurma" cezası olduğu, "24 ay uzun süreli durdurma" disiplin cezasının uygulanmadığı, lehe kanunun uygulanması halinde "16 ay uzun süreli durdurma" cezasının uygulanması gerekeceği belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, davalı idarenin temyiz dilekçesinde davacıya 10 ay kısa süreli durdurma cezası verildiği, 24 ay uzun süreli durdurma cezasının uygulanmadığı, lehe kanun hükümleri uygulansa dahi davacı lehine olan ceza miktarının üst sınırının 16 ay uzun süreli durdurma cezası olduğu, bu haliyle davacıya daha düşük bir cezanın verilmiş olduğundan bahisle dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmekte ise de; davacının disiplin cezasına konu fiiline karşılık olarak (Mülga) Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nde uzun süreli durdurma cezasının üst sınırı olan 24 ay uzun süreli durdurma cezasının öngörüldüğü,

7068 sayılı Kanun'da ise aynı fiile karşılık uzun süreli durdurma cezasının üst sınırından uzaklaşılarak 16 ay uzun süreli durdurma cezasının verileceğinin kurala bağlandığı, davalı idarece disiplin cezası işlemi tesis edilirken bir alt cezanın verilmesi kararlaştırıldığında yukarıda aktarılan durum dikkate alınarak kısa süreli durdurma cezasının üst sınırı olan 10 ay kısa süreli durdurma cezasından uzaklaşılarak daha alt bir cezanın verilebileceği dikkate alındığında, bakılan uyuşmazlıkta lehe kuralın mevcut olduğu sonucuna varılmıştır.