Danıştay 2. Daire E.2021/3527 K.2022/102

...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı ile, davacının 05/03/2011 tarihinde yapılan başpolislik sınavına girerek 61,6 puan aldığı, ancak söz konusu puana istinaden başpolislik rütbesine terfisinin yapılmadığı, Danıştay Onikinci Dairesi’nin 30/04/2014 günlü, E:2011/4396, K:2014/3166 sayılı kararı ile, Emniyet Hizmetleri Sınıfı Başpolis Memuru ve Kıdemli Başpolis Memuru Rütbelerine Yükselme Esaslarına Dair Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin iptaline karar verilmesi üzerine başvuruda bulunarak,

“10 ay kısa süreli durdurma” cezasının sona erme tarihi olan 16/12/2011 tarihinden itibaren başpolislik rütbesinin tarafına verilmesini istediği, başvurusunun “davacının daha sonradan almış olduğu kademe ilerlemesinin durdurulması cezaları bulunduğu, bu sürelerin dolmasından sonra ve dolduğu tarih olan 08/07/019 tarihinde başpolislik rütbesine terfi ettirileceği” gerekçe gösterilerek davalı idarece reddedildiği, bu durumda.

Danıştay Onikinci Dairesi’nin yukarıda anılan iptal kararının, idari yargı kararlarının geçmişe yürüyerek "işlemi başlangıcından itibaren iptal edeceği" prensibi gereği geçmişe yürüyeceği, davacının durumunun sınavın yapılmasından sonraki atama dönemindeki mevcut verilere göre değerlendirilmesinin idare ve idari yargılama usulü hukukunun gereği olduğu ve davacının "10 ay kısa süreli durdurma" cezasının sınavın yapıldığı 05/03/2011 tarihinden sonra,

16/12/2011 tarihinde sona erdiği görüldüğünden, davacının başvurusu üzerine 16/12/2011 tarihinden itibaren başpolis rütbesine terfisinin yapılması gerekirken, sonraki dönemlerde alınan kademe ilerlemesinin durdurulması cezalarının varlığı gerekçe gösterilerek başpolislik rütbesine yükseltilmemesine dair dava konusu işlemde mevzuata ve hukuka uygunluk görülmediği, gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Anılan kararın davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Beşinci Dairesinin 10/01/2017 günlü, E:2016/25732, K:2017/779 sayılı kararı ile, “…İdare Mahkemesince, davacının sınavın yapıldığı tarih olan 05/03/2011 tarihinden sonra almış olduğu “10 ay kısa süreli durdurma” cezasının 16/12/2011 tarihinde sona ermesi sebebiyle 16/12/2011 tarihinden itibaren başpolis rütbesine terfisinin yapılması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş ise de, yukarıda hükümlerine yer verilen Yönetmeliğin 20. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinde;

"...Atama tarihine kadar soruşturması neticelenmemiş olanların yükselme ve atama işlemleri soruşturmaları neticeleninceye kadar durdurulur; soruşturma sonucunda kademe ilerlemesinin durdurulması cezası alanların atamaları, kıdemleri emsallerinin atandığı tarihten başlamak üzere ceza süresi kadar ertelenmek sureti ile yapılır." hükmüne yer verilmesi karşısında;

davacı hakkında, İl Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararıyla "10 ay kısa süreli durdurma cezası”, ... tarih ve ... sayılı kararıyla "6 ay kısa süreli durdurma cezası", ... tarih ve ... sayılı kararıyla "16 ay uzun süreli durdurma cezası", ... tarih ve ... sayılı kararıyla "10 ay kısa süreli durdurma cezası", ... tarih ve ... sayılı kararıyla "20 ay uzun süreli durdurma cezası", ... tarih ve ... sayılı kararıyla "4 ay kısa süreli durdurma cezası" ve Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararıyla "24 ay uzun süreli durdurma cezası" verilmesiyle sonuçlanan disiplin soruşturmalarının,

sınava son başvuru tarihi (17/12/2010) ile atama tarihi (14/04/2011) arasındaki dönemde başlayıp başlamadığının, bir başka deyişle anılan soruşturmaların 14/04/2011 tarihi itibariyle devam eden soruşturmalar olup olmadığı hususunun araştırılması ve bu kapsamda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususa yönelik olarak herhangi bir araştırma yapılmadan verilen İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle, İdare Mahkemesi kararı bozulmuştur.

... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla, Danıştay Beşinci Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ilk kararında ısrar edilmiştir.

Davalı idarenin temyizi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 27/06/2019 günlü, E:2018/1368, K:2019/3310 sayılı kararıyla, uyuşmazlıkta ısrara ilişkin hususun; davacının, toplamda doksan ay kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılmasıyla sonuçlanan disiplin soruşturmalarının, atama tarihi olan 14/04/2011 tarihi itibariyla hakkında devam eden soruşturmalar olmadığı ve bu konuda araştırma yapılmasına gerek bulunmadığına ilişkin olduğu, olayda;

temyize konu karara ilişkin dosyada mevcut bulunan İzmir Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararları ile Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu kararının incelenmesinden; davacının, toplam doksan ay süreyle kademe ilerlemesinin durdurulması cezasıyla cezalandırılmasına konu olan fiilleri hakkında, en erken 2012 yılı içerisinde gönderilen yazı ve şikayet dilekçeleri üzerine disiplin soruşturmasına başlandığının anlaşıldığı,

davalı idarece dosyaya sunulan beyanlarda da bu hususun aksi yönünde bir iddiada bulunulmadığı dikkate alındığında, davacının anılan disiplin soruşturmalarının sınava son başvuru tarihi (17/12/2010) ile atama tarihi (14/04/2011) arasındaki dönemde mevcut olmadığı, bir başka deyişle anılan soruşturmaların 14/04/2011 tarihi itibarıyla devam eden soruşturmalar olmadığı sonucuna ulaşıldığı, bu itibarla, temyizen incelenen kararın ısrara yönelik kısmının usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği,

…” gerekçesiyle, İdare Mahkemesinin Israra ilişkin kararının Onanmasına, uyuşmazlığın esası hakkında Dairesince karar verilmek üzere dosyanın Danıştay Beşinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiş; davalı idarenin karar düzeltme istemi ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30/06/2020 günlü, E:2019/2930, K:2020/1300 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; başpolis memuru rütbesine atama yapılması için sınav yapılmasının Bakanlık Makamının 12/11/2010 tarihli Oluru ile uygun görüldüğü ve 05/03/2011 tarihinde yapılan yazılı sınav sonucunda başpolis memuru rütbesine yerleştirme işlemlerinin 14/04/2011 tarihinde yapıldığı, ancak yapılan bu yerleştirme işlemlerinin dava konusu edilmesi üzerine,

Danıştay Onikinci Dairesince verilen 16/04/2014 günlü, E:2011/4973, K:2014/2764 sayılı ve 30/04/2014 günlü, E:2011/4396, K:2014/3166 sayılı kararlar doğrultusunda, yapılacak yerleştirme işlemlerine ilişkin hususların 17/09/2014 günlü, 57 sayılı Genelge ile tüm teşkilata duyurularak tercih alma işlemlerinin 22/09/2014 - 13/10/2014 tarihleri arasında yapıldığı, davacının da birinci tercihi olan İzmir iline başpolis memuru rütbesinde yerleştirmesinin yapıldığı,

ancak davacı hakkında açılmış olan soruşturmalar sonucunda verilen toplam 100 aylık ceza süresinin, yukarıda anılan Yönetmeliğin 20. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kıdemine etki ettirilmesi sonucunda, başpolis memuru rütbesine kıdem tarihinin 08/07/2019 olarak düzenlendiği, "kıdem tarihi" ile "atanma tarihi" kavramlarının birbirinden farklı olduğu, davacının kıdem tarihi her ne kadar 14/04/2011 olarak belirlenmiş ise de, yargı kararı gereğince başpolis memuru rütbesine atanan tüm personelin atanma tarihinin 18/12/2014 olduğu ve bu tarih itibarıyla davacının bahsi geçen cezalarının tamamı mevcut olduğundan kıdemine etki ettirildiği,

davacıya verilmiş olan cezaların yok sayılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.